466- درخت زیبای من

کتاب درخت زیبای من، نوشته‌ی ژوزه مائورو ده واسکونسلوس را برای بار دوم می‌خواندم و برای چندمین بار با آن می‌خندیدم و می‌گریستم و چنین می‌اندیشیدم که چه بزرگند انسان‌هایی که هنر آنان فراتر از مرزهای زمان و مکان است.

 

این که یک نویسنده‌ی برزیلی متولد 1920 کتابی را 40 سال پیش بنویسد و ترجمه‌ی آن، نه اصل آن، اینچنین من ایرانی را که سال‌ها پس از او، در زمانی و مکانی دیگر زندگی می‌کنم اینچنین برانگیزاند، بسیار قابل تامل است.

هنر ماندگار، هنری است که به ژرفا و اندرون آدمیان نقب می‌زند.

ما آدمیان در ورای مرزها  و دسته‌بندی‌ها و رنگ و نژاد و کشور، روح مشترکی داریم. غم‌ها و شادی‌های مشترک، نیازهای مشترک، احساسات، عشق‌ها و دغدغه‌های مشترک. رنج‌های مشترک.

 

چنین است که بزرگانی مثل واسکونسلوس – شاید به دلیل زندگی سرشار از فراز و نشیب و کودکی سخت و دشوار و فقیرانه- اینچنین پرده‌های روح ما را می نوازند.

/ 4 نظر / 2 بازدید
میثم

آقا به توصیه شما انشاءالله در برنامه مطالعه قرارش ميدم

مهتا

سلام ممنون که به ما معرفیش کردیم.این کنکور کذایی ارشد تموم بشه میرم سراغش.زیاد نمونده.

رویا یدالهی

این کتاب، یه چیزی بیش از زیبا، خوب، متأثرکننده و امثالِ این تعریف‌هاست. امیدوارم همه بخونن؛ به خصوص پدر و مادرا.