439- جهان‌های موازی

به لطف میهمانانی که از ایران به خانه‌ی ما آمده بودند، کتاب‌های خوبی به دستم رسیده. یکی از آنها جهان‌های موازی اثر میچیو کاکو با ترجمه سارا ایزدیار و علی هادیان است.

 

راستش مطالعه‌ی فیزیک، به ویژه فیزیک صدسال اخیر (نسبیت، کوانتوم، نظریه‌ی ریسمان، جهان‌های چندبعدی و موازی ...) را بسیار دوست دارم.

 

نظریات فیزیک جدید، شاید چون به هستی‌شناسی آدمی کمک می‌کنند، هیچگاه خسته‌کننده نمی‌شوند. در ورای اخباری که هرروز مثل کف روی امواج می‌آیند و می‌روند، اندیشه‌های عمیق هستی‌شناسی هستند که آدمی را به ژرفای دریای وجود می‌کشانند. شگفت، تاریک، آماده‌ی کاوش و کشف، ژرف، مهیب، ترسناک، زیبا!

 

علوم پایه، زبان‌های شناخت هستی‌اند. حل یک معادله‌ی ریاضی مثل یک تجربه‌ی عارفانه می‌تواند سکرآور باشد. مطالعه‌ی یک نظریه‌ی زیبای کوانتومی یا خیره‌شدن به آسمان بیکران همانقدر زیباست که سیر عالم درون.

 

همه‌ی اینها چهره‌های گوناگون شناخت هستی‌اند و مگر آدمی برای چه آفریده شده؟ فرمود شما را نیافریدم جز برای پرستش! پرستش یعنی چه؟ اگر منظور رکوع و سجود محض بود که فرشتگان بودند. دیگر چه نیازی بود به آدم؟ مگر فرشته جز برای دانش آدم، بر او سجده نمود؟

 

در شناخت هستی است که جزرومدهای گذرای این عالم، کم‌ارزش می‌شوند و زندگی آدمی رنگ و عمق و معنی پیدا می‌کند و اتفاقا سطحی‌ترین و بی‌خرد‌ترین افراد هستند که دلیل آفرینش خویش را فراموش می‌کنند و زندگی را جز از چارچوب محدود دانش و بینش خود نمی‌بینند و از همین روی، اسباب زحمت آفریدگان و رنجش آفریدگار می‌شوند.

/ 6 نظر / 3 بازدید
دینا

شما پسر عموها باهم رابطه‌ای دارید؟ دیروز همین کتاب جهان های موازی را برای بابا خریدم!

شقایق

تو محل کار های من هر کی بیشتر چیزی بلد بوده / مطالعه داشته / .. بیشتر درک می کرده ... و با محبت تر بوده.

رحیمیان

در عرفان کیهانی هم مبحثی در مورد جهان های موازی دارند که نمی دانم اشتراک لفظ است با آنچه در فیزیک بیان می شود یا به یک موضوع اشاره دارند. علوم پایه را نمی توان زبان شناخت هستی دانست، شناخت بخش عمده ای از هستی در علوم دقیقه نمی گنجد. برای مثال علوم دقیقه چقدر در شناخت انسان روشنگرند؟ مگر آنکه انسان را ماشینی در نظر بگیریم که با این علوم به مهندسی آن بپردازیم!

رحیمیان

ولی وقتی می نویسید "زبان شناخت هستی" گویی هستی را به همین فیزیک و ماده خلاصه می کنید! که علوم پایه شاید از شناخت آن هم عاجز باشد چه رسد به عالم غیر مادی.

رحیمیان

خواهش می کنم، نیازی به پوزش نیست، این دیدگاه که تقریبا جهان شمول است، در دوران روشنگری اروپا ریشه دارد که علم را فقط هر انچه قابل مشاهده و قابل اثبات به صورت تجربی بود می دانست، از این رو علوم پایه که با این شروط سازگارتر بود علم انگاشته می شد و علوم اجتماعی حتی علم شمرده نمیشد و همچنان تفوق علوم پایه در انگاره بشر ادامه دارد...

حنا

سلام... شما از معدود کسانی هستین که از فیزیک لذت میبرین :) پروژه درسی منم راجع به جهانهای موازیه... منبع اصلیم هم همین کتابه :) از اینکه نگاهتون به علم اینقدر زیباست خیلی خوشحالم :)