585- سالن پروازهای خارجی یک فرودگاه مهم است

بعد از هشت نه سال زندگی در دبی و چهار پنج ماه بازگشت به ایران، قسمت شد که برای یک سفر کاری، امروز دوباره برگردم دبی. تا به حال هیچ‌گاه دبی رو از دید یک مسافر، تجربه نکرده بودم و حتا بار اولی است که وارد یک هتل در دبی می‌شم. این هم تجربه‌ای است برای خودش!

آدم وقتی از شیراز، شهر قدیمی و باسابقه‌ی تاریخی و فرهنگی ... که عمر فرودگاهش بیشتر از عمر کشور اماراته وارد امارات می‌شه، اصلا نمی‌تونه حرص و حسرت نخوره. واقعا سالن پروازهای خارجی یک فرودگاه، ویترین اون شهر یا کشوره. چقدر بده که فرودگاه شهری مانند شیراز نه سالن زیبایی داشته باشه، نه نظم خیلی خوبی، نه تدابیری برای کوتاه‌شدن انواع و اقسام صف، نه یک سرویس بهداشتی در خور! من سالن پروازهای خارجی مشهد، اصفهان، تهران و شیراز رو تجربه کردم. هیچ‌کدوم در حد فرودگاه شهر شارجه‌ی امارات هم نیستند.

مثلا همین دستشویی‌ها در فرودگاه شیراز(برای استانی که مردمانش بخش بزرگی از بازار دبی رو در دست دارند و بازرگانان بزرگ دبی هستند و مرتب بین ایران و امارات سفر می‌کنند) واقعا نامناسبه. در و دیوار فرسوده، سنگ‌های شکسته، شیرهای خراب، نداشتن دستمال کاغذی، حتا نداشتن توالت فرنگی برای مسافرانی که به هرحال، به دستشویی‌های سنتی ما عادت ندارند. یک توالت فرنگی بود، اونم نمی‌بود بهتر بود! جالبه که فرودگاه شیراز حتا یک غذاخوری درست و درمون نداره. در بخش Duty Free اون کالایی مثل خاویار رو برای فروش به خارجی‌ها گذاشتند، بعدش روی شیشه به فارسی نوشتند خاویار ایران! یعنی انگلیسی نوشتن این قدر مشکل بود؟ حتا برخی مغازه‌هاش برچسب قیمت ندارند!

لازم به ذکره که اینترنت مجانی در فرودگاه شیراز هست، چیزی که در امارات نیست، ولی یک جهانگرد خارجی که حتما سری به فیسبوک یا تویتر می‌زنه، صفحه‌ی فارسی فیلترینگ رو می‌بینه! دست کم می‌شد در فرودگاه کاری کرد که یک صفحه‌ی انگلیسی باز بشه و محترمانه توضیح بده که این وب‌سایت‌ها در ایران بسته هستند. هوم؟

... از اون طرف میایی امارات، لاکردار در و دیوار برق می‌زنه. فرودگاه، تاکسی، خیابان، مینی‌بوس، مترو، هتل ... همه زیبا، تمیز، خوشبو ... نمی‌شه این تفاوت‌ها رو ندید و انکار کرد. واقعا نمی‌دونم زیبا و تمیزنگهداشتن فرودگاه‌های کشور این‌قدر سخت و پرهزینه است؟ آیا نمی‌ارزه که کمی در این قسمت سرمایه‌گذاری کرد و چهره‌ی بهتری از ایران ارائه داد؟ امارات بودیم و شیوه مدیریت و اداره شهر رو می‌دیدیم، از دست مدیران ایرانی حرص می‌خوردیم. الانم این سفر دوباره این حرص‌ها رو زنده کرد.

*

همه این‌ها رو گفتم، ولی از این که به ایران برگشتم اصلا پشیمون نیستم. اتفاقا من برای همین به ایران برگشتم که در حد خودم کاری برای کشورم بکنم. حتا اگر این حد، یک ذره باشه، برگشتنم معنی پیدا خواهد کرد.

/ 6 نظر / 2 بازدید
سری

امیدوارم چند سال بعد هم همین امیدواری رو داشته باشید

مهتا محمدی

آیکن انتظار آیکن افسوس آیکن اه بلند.

مهتا

"لاکردار"و خوب اومدین. ولی خداییش وزیرای خوب و کله گنده ای انتخاب شدن.ازاونان که سرشون به تنشون میرزه. پاقدمتون خیلی خوب بوده تااینجا. آیکن امیدواری.

آواز کوهستان

این حرفا که کاملا هم بجاست ، خیلی واسم آشناست .هر روز چندین بار از این و اون می شنوم .گاهی وقتا هم جزو غر غر های خودمه. اما دو خط پایانی نوشته ی شما حرف جدیدیه که از خوندنش خیلی خوشحال شدم.اگه همه اینگونه فکر می کردیم شاید الان این افسوس ها رو نمی خوردیم آپم

برده ولی آزاد

فکر به اینکه دیگران چرا از من برترند را جز در نادانی خود نمی توان جست. [گل][گل][گل][گل][گل][گل][گل][گل][گل][گل][گل][گل] سلام آرزوی روزی خوب برای پایانی بهتر برایتان دارم [گل][گل][گل][گل][گل][گل][گل][گل][گل][گل][گل][گل][گل][گل][گل][گل][گل][گل][گل][گل][گل][گل][گل][گل] باید گرفته شود تا که قدر دانسته شود قدر جاده هموار به چشم نابینا دانسته شود موفق باشید همراه همیشگی امیدوارم روزی به خود بودن افتخار شود نه دیگران شدن. پیشاپیش ممنون از حضورتون

شادمهر

سلام اكبرجان. كاش يك نفر پيدا ميشد كه اينهمه زحمت تو رو در دادن فيدبك و نكات بهبود قدر ميدونست و لااقل دوتاش رو پيگيري ميكرد. موارد ريزي كه فقط در چشمان يك سيستم مند دقيق و جزئي نگر پيداش ميشه. متاسفانه فساد و فرسودگي سيستمهاي دولتي و اجرايي اونقدر زياده كه حتي مدعي ترين و باسوادترين افراد هم وقتي در اين پستها قرار ميگرند،‌نميتونند بهبودي بدن. (خيلي بدبينانه نوشتم ولي حقيقتش اينه كه درصد زيادي اينجوريه!)