94- ميان‌بری به نام انسان (2)

گاه كه در حل مشكلات زندگي روزمره خود فرو مي‌مانم و «كم مي‌آورم»، از خود مي‌پرسم كه افرادي كه بار هستي را بر دوش مي‌گيرند و دغدغه‌هاي آنان، بسيار جهاني‌تر و غيرشخصي‌تر است، چگونه مي‌زيند و خرد نمي‌شوند؟ هرچه آگاه‌تر باشي، بيشتر مسوول مي‌شوي.

 

خدايا! يك امانت كوچك كه يك آدم ديگر به من مي‌دهد، زير بار نگهداريش تا مي‌شوم، تو را چگونه به امانت در خود نگاه دارم!

 

مسووليت!

آسمان بار امانت نتوانست كشيد

قرعه فال به نام من ديوانه زدند

 

«و به ياد آر كه خداوند به فرشتگان گفت مي‌خواهم در زمين جانشيني قرار دهم ... و به او همه اسماء را آموخت ... و بر فرشتگان عرضه كرد ...!»  (سوره بقره، آيه 30 به بعد)

  
نویسنده : علی ; ساعت ٤:٥٧ ‎ب.ظ روز ۱۳۸۳/٢/٢٩
تگ ها :