731- آیش

گاهی آدمی حرفی برای نوشتن ندارد،

و گاهی آنقدر حرف دارد که نمی‌داند کدام را بنویسد،

و گاهی حرف هست و فرصت نوشتنش نیست،

و گاه بسیار می‌نویسی، اما نه برای وبلاگ ...

سال‌هاست که هفته‌ای دست کم یک نوشته در این وبلاگ می‌گذارم. اما مهرماه و تابستان گذشته چنان به‌سرعت گذشتند که آنچنان که باید، فرصتی برای آب و جاروی این خانه پیدا نکردم.

از پیام‌های پیدا و پنهان خوانندگان و همراهان همیشگی «راه میان‌بر» سپاسگزارم.

گاه مزرعه‌ی سخن هم مانند مزرعه‌ی گندم، نیاز به آیش دارد.

  
نویسنده : علی ; ساعت ٢:٢٩ ‎ق.ظ روز ۱۳٩٥/٧/٢٧
تگ ها : آیش ، سکوت