724- زبانه بی‌نوایه فارسی

دوسته گرامیه من! در زبانه بینوایه فارسی، نیازی به چسباندنه حرفه «ه» اضافی به آخره کلمات نیست. نوشتنه «ماله من»، «مثله این»، «زیره میز»، «تحته نظر»، «کتابه تو»، «آفتابه درخشان» ... کاره نادرستی است.

ترجمه عبارت تلگرامی بالا به فارسی درست:

دوست گرامی من! در زبان بینوای فارسی، نیازی به چسباندن حرف «ه» اضافی به آخر کلمات نیست. نوشتن «ماله من»، «مثله این»، «زیره میز»، «تحته نظر»، «کتابه تو»، «آفتابه درخشان» ... کار نادرستی است.  به جایش خیلی راحت می‌نویسیم: مال من، مثل این، زیر میز، تحت نظر، کتاب تو،  آفتاب درخشان و ...

«ه» را فقط وقتی به آخر کلمات اضافه می‌کنیم که لازم باشد. یعنی:

1- وقتی که به معنی «هست» و «است» باشد. مثال: این خوبه. (یعنی این خوب هست. این خوب است.)

2- خود کلمه، «ه» داشته باشه. خانه، لانه، سرمایه

3- بخواهیم به شخص یا چیز معینی اشاره کنیم. اون پسره، اون مرده، این مغازه‌داره، اون روباهه ...

  
نویسنده : علی ; ساعت ۱٠:۱٦ ‎ب.ظ روز ۱۳٩٥/٤/٢۱