72- تولد حسين درخشان، پدر وبلاگ‌نويسي پارسي

اين نوشته در راستاي نوشته‌هاي هميشگي من نيست. ولي براي خودم، نوشتن آن را ضروري مي‌دانم، چون فكر مي‌كنم بايد قدرشناسي كنم:

 

17 دي‌ماه روز تولد «حسين درخشان» است: پدر وبلاگ‌نويسي فارسي يا همان «سردبير: خودم» خودمان!

 

حسين -كه هيچ‌وقت حضورا او را نديده‌ام و جز در دنياي سايبر نمي‌شناسمش- جواني است كه دوسه‌سالي از من بزرگ‌تر است، برخي از انديشه‌هاي بنيادين ما اصلا به هم شبيه نيست، من بسياري از آرا و انديشه‌هاي او را (البته در حوزه‌هايي مثل مذهب،  فلسفه و ...) قبول ندارم، اما مديون او و امثال او هستم و اين بحث ديگري است.

 

هودر نشان داده كه يك جوان 30ساله، تا چه حد مي‌تواند در بالابردن آگاهي ديگران نقش داشته باشد. تنها سرمايه فيزيكي او، يك نوت‌بوك و يك خط اينترنت است كه با آن توليد آگاهي مي‌كند! در سطحي بسيار وسيع. اين همان چيزي است كه من به عنوان تفكر سيستمي از آن صحبت مي‌كنم كه: «واقعا مي‌خواهي كاري بكني؟ از خودت شروع كن! تك‌تك ما مي‌توانيم موثر باشيم!» به گفته گاردين، او اكنون يكي از 15 شخصيت تاثيرگذار در بين تمامي بلا‌گ‌نويسان دنياست. (فراموش نكنيم كه مديران بنيان‌گذار شركت‌هاي معظمي مانند Google و Yahoo! نيز حدود 30 سال سن دارند. حداقل، دنياي اينترنت، از آن ما جوان‌هاست: جوان‌هاي سني و فكري!)

 

حسين هم مي‌توانسته مثل خيلي از ما، بي‌هدف، وقتش را صرف چت يا جستجو به دنبال عكس‌‌هاي جنسي يا ورزشي يا غيره كند، اما پيگيري و تلاش و كوشش او (و برخي ديگر) باعث شده اكنون ده‌هاهزار وبلاگ‌نويس پارسي‌زبان داشته باشيم. اين همه منابع فارسي در اينترنت و يك جوشش واقعي در دنياي سايبر، فقط ظرف 2 سال و خوشبختانه تغيير در دنياي اطلاعات، سبب تغيير در آگاهي‌هاي ما، شخصيت‌هاي ما و زندگي ما خواهد شد!

 

ويژگي فوق‌العاده حسين، پيشگامي هميشگي اوست. او در زمينه كاري خود، بنيانگذاري نيست كه كوركورانه حركتي را شروع كرده باشد و خودش هم نفهمد چه كرده. او هميشه وسط ميدان است. آخرين ابزارهاي اينترنتي را معرفي مي‌كند، نيازها را مي‌شناسد، دماسنج (با يكي از دوستانش) و صبحانه  به راه مي‌اندازد، از Trackback و لينكدوني و مووبل تايپ صحبت مي‌كند، اصطلاحات وبلاگي كه مي‌سازد از طرف ديگران پذيرفته مي‌شود، (مثلا حضرت مووبل تايپ، لينك‌دوني و ...)، از سياست و هنر و زندگي شخصيش –بي‌پروا- سخن مي‌گويد .... لينك‌دوني او واقعا يك كار فني و هنري است. از داده‌هاي فراوان اينترنتي كه ما به‌سادگي از كنارش مي‌گذريم، يك سوژه ناب و جالب مي‌سازد. (من كه خودم لينك‌دوني خلاقانه او را از نوشته‌هايش بيشتر دوست دارم!) ضمن اين كه انديشه‌هاي او هرچه باشد، اين ويژگي را دارد كه روراست و رك و بي‌سانسور است و جالب اين كه در اين دوسال و اندي كه وبلاگش را به راه انداخته، به شكل شگرفي دارد پخته‌تر و زيبانويس‌تر مي‌شود.

 

من دوست دارم به بهانه سپاسگزاري از حسين درخشان (و امثال او) -كه باعث شدند دنياي اينترنتي ما تكاني اساسي بخورد- جمله‌اي بگويم:

«براي من، زندگي بي‌كامپيوتر يه چيزي كم داره، كامپيوتر بي‌اينترنت، اينترنت بدون بلاگ‌هاي فارسي، و بلاگ‌هاي فارسي بدون سردبير:خودم!»

  
نویسنده : علی ; ساعت ٧:۳٧ ‎ق.ظ روز ۱۳۸٢/۱٠/۱٥
تگ ها :