70- نيايش‌هاي Cash و نيايش‌هاي Online

نيايش -به شكلي كه من مي‌فهمم- ارتباطيه Online و دائما بهنگام‌شونده با «كل!» زورم مي‌ياد از اين نيايش‌هاي Cashشده كه بايد از سر ترس و لرز و عذاب و عقاب بخواني! يك حركت تكراري و از سر ترس كه اگر نخواني چنين و چنان! نيايش كاملا Off ! تازه اگر بار اول درست وصل شده باشد و صفحه Cashشده‌اش درست و حسابي باشه؛ وگرنه همون Offline رو هم نداره. مثل كسي است كه از وصل‌شدن به اينترنت، فقط بلد باشه سروصداي مودم را دربياره و بلد نباشه بهنگام‌شدن صفحات رو و اطلاعات جديد رو درك كنه!

 

تجسم كن كه وقتي به «كل» وصل مي‌شوي، وقتي «يك» بودن را درك مي‌كني، چه خروارها اطلاعات و آگاهي‌ها و زيبايي‌ها تو رو دربر مي‌گيره، بعد تعجبي نداره كه ببيني عارفان در اوج وصل، دچار بيهوشي و رعشه و دست‌افشاني مي‌شن و يا از پاي علي تير برمي‌كشن و او در عالمي ديگره!

 

اي خدا! از اين Connectionهاي پيزوري كه با يك فوت قطع مي‌شه خسته شدم! از كارت‌قرض‌گرفتن خسته شدم، از سرويس‌دهنده‌هايي كه ارتباطم رو با تو سانسور مي‌كنن خسته شدم، از كابل‌هاي پرسرعت خسته شدم، از ارتباط ماهواره‌اي خسته شدم، از Mailboxهاي خالي از تو خسته شدم، از اين كه جايي به من Link ندي خسته شدم، از اينكه صفحات Search من به دنبال تو، پيام‌هاي بي‌ربط برام پيدا كنه خسته شدم ... من براي با تو بودن، ابزارهاي ديگه‌اي مي‌خوام!

  
نویسنده : علی ; ساعت ۳:٥٧ ‎ب.ظ روز ۱۳۸٢/۱٠/٤
تگ ها :