610- تن ماهی فریدون فروغی

تا همین دو سه سال پیش، تبلیغ‌های صدا و سیمای ایران، واقعا از لحاظ کیفی داشتند خیلی قدرتمند می‌شدند. یعنی من که ساکن دبی بودم به خوبی می‌دیدم که تبلیغات صدا و سیمای ایران، بدون استفاده از جذابیت‌های زنانه‌ی رایج در تبلیغ‌های خارجی، کارهای حرفه‌ای می‌سازند. چون برای بیشتر سازندگان تبلیغ در دنیا خیلی ساده است که بدون هیچ خلاقیتی صرفا با استفاده از یک شخصیت (معمولا زن) خوش‌اندام یا خوش‌قیافه، محصولی را تبلیغ و به خلق‌ا... قالب کنند. ولی تبلیغ‌سازان ایرانی باید برای جذاب‌کردن تبلیغ واقعا بیشتر فکر کنند و زحمت به خرج دهند.

متاسفانه در این یک سالی که به ایران برگشته‌ام، دارم می‌بینم که تبلیغات روزبه‌روز بی‌کیفیت‌تر می‌شوند و نمی‌دانم ساخت و تولید تبلیغ دست چه گروهی افتاده که این‌قدر فاقد خلاقیت هستند.

 

فرمول ساخت تبلیغ‌های جدید خوراکی مانند برنج و چایی و تن ماهی ... این شده که یک آهنگ مشهور مانند نازنین مریم، گل پامچال و حتا اشک‌ها و لبخندها ... را بردارند و یک شعر جدید بر روی آن ترانه بخوانند و به زور دامبول و دیمبول و فضاهای رنگی و مثلا شاد آن را به خورد بیننده بدهند.

 

تبلیغات مواد آرایشی بهداشتی هم که مستقیما روی دستگاه عصبی و گوارشی آدم اثر می‌کند.

 

یک شرکتی هم کالاهای گوناگون در همه‌ی شبکه‌ها تبلیغ می‌کند که شیوه‌ی کارش تقلید محض از  شبکه‌های فروش اجناس ماهواره‌ای در خارج از ایران است و به‌راحتی اطلاعات غلط به بیننده می‌دهد. مثلا بارها در تبلیغ تاکید می‌کند که سخت‌ترین ورزش دنیا دراز و نشست است و همه‌جای بدن درد می‌گیرد و اصولا علاج چاقی شکم، دراز و نشست با دستگاه این حضرات است ... در حالی که من سال‌هاست روزی چند دراز و نشست به شکل اصولی انجام می‌دهم و هیچوقت گردن‌درد نگرفته‌ام.

 

همه‌ی این‌ها به کنار، متاسفانه چند شب پیش یک تبلیغ سبک از تن ماهی دیدم که ترانه‌ی زیبای زنده‌یاد فریدون فروغی (با نام نیاز یا نماز) را دستکاری کرده بودند و با اجرای مضحک و بی‌مایه‌ای، این ترانه را در وصف تن ماهی تغییر داده بودند. نمی‌دانم یک نفر در این سازمان عریض و طویل صداوسیما نیست که جلوی ساخت چنین مهملاتی را بگیرد؟ شما که کار مثبتی برای فریدون فروغی یا امثال او نکرده‌اید، دست کم روحشان را آزار ندهید. به هرحال خوبی این «ضدتبلیغ» این بود که من تصمیم گرفتم هیچ‌گاه تن ماهی آن شرکت را نخرم و نخورم.

راستش وقتی وانت حمل زباله از کوچه رد می‌شود و می‌شنوی که آهنگ «فور الیزه» بتهوون را برای حرکت آن استفاده می‌کنند، شاید تعجبی هم نداشته باشد که تبلیغ‌ساز، جعل ترانه‌ی فریدون فروغی را برای تن ماهی مجاز بداند.

*دقت کنید که منظور من، فریدون فروغی نوعی نیست و من هم عاشق سینه‌چاک آن مرحوم نیستم. مساله این است که بزرگان فرهنگی و هنری و علمی ما، اگر تقدیر نمی‌شوند، دست کم مورد تمسخر هم نباید قرار گیرند.

  
نویسنده : علی ; ساعت ٩:٢۳ ‎ب.ظ روز ۱۳٩٢/۱۱/٩