592- زنده باد ملاله

در طول حدود یک دهه زندگی در امارات، با ملیت‌های گوناگون سروکار داشته ام و کمابیش می‌شد گفت پاکستانی‌ها در امارات، مردمان خوش‌نامی نبودند. هرچه هست، در کشوری که کشت و کشتار و حملات انتحاری و درگیری‌های قومی و قبیله‌ای و تعصب‌های فراوان مذهبی بیداد می‌کند، ظهور دخترکی که راه‌حل را در «آموزش» و «گسترش آگاهی» می‌بیند و حاضر است به خاطر آگاه‌کردن دیگران بمیرد، یک اتفاق فرخنده است.

عجیب هم نیست که طالبان، همین «آگاهی» را بزرگترین دشمن خود می‌دانند و به خاطرش حاضرند دخترکی را بکشند. سوءقصد به جان ملاله نشان داد که طالبان، اگر متحجر هم باشند، بسیار زیرکند و دشمنان واقعی خود را خوب می‌شناسند.

به‌شدت معتقدم که ما مردمان کشورهای در حال توسعه نیاز به آموزش داریم. ما از لحاظ منابع طبیعی غنی و از جنبه‌های گوناگون فرهنگی و علمی و آموزشی فقیر هستیم. رفتارهای نادرست فردی و اجتماعی ما، نشانه‌ی آشکار فقر ما در بسیاری از زمینه‌هاست.

به گمان من، آینده‌ی کشورهای در حال توسعه در گرو آموزش علمی و فرهنگی و اجتماعی نسل جدید آن است. زنده باد ملاله و امثال ملاله، زنده باید آموزش و آگاهی!

  
نویسنده : علی ; ساعت ٢:٥۸ ‎ب.ظ روز ۱۳٩٢/٧/٢۱