588- بازگشت به ایران (7) یادگیری انواع مهارت‌ها

یکی از بدی‌های زندگی در دبی (و شاید بسیاری از کشورهای دیگر) این است که به دلیل مشتری‌مداری زیاد برخی شرکت‌ها، شما فرصتی برای کسب مهارت‌های گوناگون پیدا نمی‌کنید.

مثلا خودرو تویوتایی که ما داشتیم از خود شرکت تحویل گرفته بودیم، هر 5000 کیلومتر هم برای سرویس باید به تعمیرگاه خود تویوتا می‌بردیمش (البته پولش را می‌گرفتند و رایگان نبود)، در نتیجه من حتا یک بار هم مجبور نشدم کاپوت ماشین را بالا بزنم و کارهای خیلی ساده مثل بررسی آب و روغن را انجام بدهم.

یا فرض کنیم بنزین‌زدن. در دبی بنزین را  کارکنان می‌زنند و شما اصلا فرصتی پیدا نمی‌کنید که یک بار درب باک را باز کنید و خودتان بنزین بزنید.

یا خانه ای که در آن بودیم، مثل بسیاری از مجتمع‌های آپارتمانی دبی، یک بخش maintenance یا نگهداری داشت که هرگاه چیزی در خانه خراب می‌شد، مسوول لوله‌کشی، برق، نجاری، تاسیسات ... می‌آمد و مشکل را حل می‌کرد.

خرید وسایل بزرگ آشپزخانه، تخت، مبلمان ... هم تقریبا همیشه همراه با نصب و delivery (ارسال) بود ... طبیعتا مجموعه این عوامل باعث می‌شود آدمی در کارهای خانگی فاقد مهارت‌های عمومی باشد. (البته من موافق هستم که هرکسی باید برای انجام کار به متخصص آن کار مراجعه کند، منظورم مهارت‌های پایه و عمومی است.)

اصولا در دبی به دلیل گران‌بودن خدمات، همیشه اولویت با تعویض است تا تعمیر. به همین دلیل کلا افرادی که تعمیرکار ماهری هم باشند، تعویض را بیشتر دوست دارند.

حالا که بعد از حدود ده‌سال زندگی مشترک به ایران برگشته‌ایم، مثل کسی هستم که صفرکیلومتر است و مجبورم یکی‌یکی مهارت‌ها را فرابگیرم. سخت است، ولی در کنارش کسب تجربه هم هست و من ازین بابت ناراحت نیستم.

*

مثالی بزنم. روزهای اول برگشتن‌مان، شعله‌ی اجاق گاز ما درست نمی‌سوخت و به‌شدت بوی گاز منتشر می‌شد. با تحقیق فهمیدیم که چون در دبی گازها به شکل کپسول است، اجاق‌گازهایی هم که در آنجا فروخته می‌شود متناسب با گاز پرفشار داخل کپسول است و قطر سوراخ نازل آن کم است. گاز ایران که لوله‌کشی است و فشار کمتری دارد، نیاز به سوراخ بازتری دارد. بعد دوباره با تحقیق در اینترنت فهمیدم که قطر این سوراخ باید چند میلیمتر باشد و با مته‌کاری نازل‌ها، ظرف دو سه دقیقه اجاق گازمان درست شد.

  
نویسنده : علی ; ساعت ٦:٥۳ ‎ب.ظ روز ۱۳٩٢/٦/۱٦