585- سالن پروازهای خارجی یک فرودگاه مهم است

بعد از هشت نه سال زندگی در دبی و چهار پنج ماه بازگشت به ایران، قسمت شد که برای یک سفر کاری، امروز دوباره برگردم دبی. تا به حال هیچ‌گاه دبی رو از دید یک مسافر، تجربه نکرده بودم و حتا بار اولی است که وارد یک هتل در دبی می‌شم. این هم تجربه‌ای است برای خودش!

آدم وقتی از شیراز، شهر قدیمی و باسابقه‌ی تاریخی و فرهنگی ... که عمر فرودگاهش بیشتر از عمر کشور اماراته وارد امارات می‌شه، اصلا نمی‌تونه حرص و حسرت نخوره. واقعا سالن پروازهای خارجی یک فرودگاه، ویترین اون شهر یا کشوره. چقدر بده که فرودگاه شهری مانند شیراز نه سالن زیبایی داشته باشه، نه نظم خیلی خوبی، نه تدابیری برای کوتاه‌شدن انواع و اقسام صف، نه یک سرویس بهداشتی در خور! من سالن پروازهای خارجی مشهد، اصفهان، تهران و شیراز رو تجربه کردم. هیچ‌کدوم در حد فرودگاه شهر شارجه‌ی امارات هم نیستند.

مثلا همین دستشویی‌ها در فرودگاه شیراز(برای استانی که مردمانش بخش بزرگی از بازار دبی رو در دست دارند و بازرگانان بزرگ دبی هستند و مرتب بین ایران و امارات سفر می‌کنند) واقعا نامناسبه. در و دیوار فرسوده، سنگ‌های شکسته، شیرهای خراب، نداشتن دستمال کاغذی، حتا نداشتن توالت فرنگی برای مسافرانی که به هرحال، به دستشویی‌های سنتی ما عادت ندارند. یک توالت فرنگی بود، اونم نمی‌بود بهتر بود! جالبه که فرودگاه شیراز حتا یک غذاخوری درست و درمون نداره. در بخش Duty Free اون کالایی مثل خاویار رو برای فروش به خارجی‌ها گذاشتند، بعدش روی شیشه به فارسی نوشتند خاویار ایران! یعنی انگلیسی نوشتن این قدر مشکل بود؟ حتا برخی مغازه‌هاش برچسب قیمت ندارند!

لازم به ذکره که اینترنت مجانی در فرودگاه شیراز هست، چیزی که در امارات نیست، ولی یک جهانگرد خارجی که حتما سری به فیسبوک یا تویتر می‌زنه، صفحه‌ی فارسی فیلترینگ رو می‌بینه! دست کم می‌شد در فرودگاه کاری کرد که یک صفحه‌ی انگلیسی باز بشه و محترمانه توضیح بده که این وب‌سایت‌ها در ایران بسته هستند. هوم؟

... از اون طرف میایی امارات، لاکردار در و دیوار برق می‌زنه. فرودگاه، تاکسی، خیابان، مینی‌بوس، مترو، هتل ... همه زیبا، تمیز، خوشبو ... نمی‌شه این تفاوت‌ها رو ندید و انکار کرد. واقعا نمی‌دونم زیبا و تمیزنگهداشتن فرودگاه‌های کشور این‌قدر سخت و پرهزینه است؟ آیا نمی‌ارزه که کمی در این قسمت سرمایه‌گذاری کرد و چهره‌ی بهتری از ایران ارائه داد؟ امارات بودیم و شیوه مدیریت و اداره شهر رو می‌دیدیم، از دست مدیران ایرانی حرص می‌خوردیم. الانم این سفر دوباره این حرص‌ها رو زنده کرد.

*

همه این‌ها رو گفتم، ولی از این که به ایران برگشتم اصلا پشیمون نیستم. اتفاقا من برای همین به ایران برگشتم که در حد خودم کاری برای کشورم بکنم. حتا اگر این حد، یک ذره باشه، برگشتنم معنی پیدا خواهد کرد.

  
نویسنده : علی ; ساعت ٧:۳۸ ‎ب.ظ روز ۱۳٩٢/٥/٢٥