578- امید

با امید به کشور بازگشتیم و با امید رای دادیم و با امید زندگی را ادامه می‌دهیم. من که اهل فوتبال نیستم با امید کامل به برد 1 بر صفر ایران، بازی را دیدم و اتفاقا هم بازی همان یک بر صفر شد.

امید و امیدواری! یوسفان گم‌گشته‌ی بازگشته!

از بین همه‌ی دوستان وبلاگی، آینه و حسین و حامد که مثل خودم به شکل منظم می‌نویسند امیدوار هستند. کاش دیگران نیز دوباره بازگردند و بنویسند.

همین خوشحالی‌های گذرا نیز خوشایند است. در سفرم و با اینترنت گوشی، دسترسی به فیسبوک و تویتر برایم دشوار است. ولی مطمئنم آنجا هم شادی بیشتر از غم است.

بگذاریم که با یک گل هم بهار شود و با یک شمع نیز روشنایی بیاید. چرا که نه؟ بگذار از روشنایی بگوییم.

  
نویسنده : علی ; ساعت ٢:۳٦ ‎ق.ظ روز ۱۳٩٢/۳/۳٠
تگ ها : امید