576- روشنایی روز

سوگند به روشنایی روز
و سوگند به شب چون آرام گیرد
که پرودگارت تو را وانگذاشته، و دشمن نداشته است
و قطعا آخرت برای تو از دنیا نیکوتر خواهد بود
و به‌زودی پرورگارت تو را عطا خواهد داد تا خرسند گردی
مگر نه تو را یتیم یافت، پس پناه داد؟
و تو را سرگشته یافت، پس هدایت کرد؟
و تو را تنگ‌دست یافت و بی‌نیاز گردانید؟
پس اما تو نیز، یتیم را میازار
و گدا را مران
و از نعمت پروردگار خویش سخن گوی،
(برگردان سوره‌ی ضحی، زنده‌یاد محمدمهدی فولادوند)
 
هرچند روی سخن در این آیات، با محمد مصطفاست، ولی می‌توان گفت که هر بنده‌ای در هنگام دلتنگی و گرفتاری و احساس آن که خداوند به یادش نیست، می‌تواند آن را با خویش زمزمه کند و خود را مخاطب آن ببیند و دل خویش را با یاد توجهات همواره‌ی حضرت حق، شاد نماید. (نخستین بار این نکته را از یک سخنرانی دکتر الهی قمشه‌ای آموختم.) امروز به دلیلی، به گذشته و حال خویش نگاهی کردم و بی‌اختیار این سوره را با خویش زمزمه کردم!

  
نویسنده : علی ; ساعت ٤:٠٤ ‎ب.ظ روز ۱۳٩٢/۳/٧