564- آخرین آدینه در دبی

امروز هم گذشت. این هم آخرین آدینه در دبی. دیگر کم‌کم باید گفت بدرود دبی!

*

اگر خدا بخواهد جمعه‌ی بعدی در ایران خواهیم بود و دبی را پس از 9 سال اقامت ترک خواهیم کرد. جمع‌بندی که بخواهم بکنم، خاطرات خوش زندگی در دبی از خاطرات ناخوش آن بسیار بیشتر است. دبی برای من و همسرم شهر خوبی بود. شهری که به ما این فرصت را داد که با شهروندان کشورهای گوناگون هم‌زیستی داشته باشیم. با فرهنگ‌های گوناگون آشنا شویم. شهری که به شهروندان خود اجازه‌ی داشتن وسایل و امکانات پیشرفته را با شرایط مناسب ارائه می‌کند. شهری که «پیکان» آن «تویوتا» است و خیابان‌های آن بدون چاله و خرابی. شهر تمیزی و تساهل. شهر مرکز خریدهای آن‌چنانی.

 

شهری که دروازه‌هایش را به روی مردمان و ملیت‌های گوناگون گشوده است و در این دریای متلاطم خاورمیانه، سال‌هاست که یک لنگرگاه باثبات است. شهری که تنها از عربستان، یک و نیم میلیون گردشگر سالانه جذب می‌کند و از انگلستان بیش از این. شهری که نام آن، از کشورش (امارات) معروف‌تر است.

دبی نقاط ضعفی هم داشته و دارد. ولی چه نیازی به ذکرش هست؟ همان‌طور که پیش‌تر گفته بودم، ما با وجود تمام محاسن این شهر، در حال ترک دائمی آن هستیم و خاطراتی خوب را با خود خواهیم برد و دوستانی خوب‌تر را بر جای خواهیم گذاشت.

*

به ایران بازخواهیم گشت، اما نه به تهران پردردسر. نه سال پیش همین روزها بود که به تهران بدرود گفتم و همچنان از رفتن به کام چنان اژدهایی بیم دارم! دعایمان کنید که در بازگشت، زندگی کارا و اثربخشی برای خود و دیگران داشته باشیم.

  
نویسنده : علی ; ساعت ۱٠:۳٥ ‎ب.ظ روز ۱۳٩۱/۱٢/۱۱