541- از زمستان 82 تا مهر 91

زمستان 1382 که برای زندگی راهی دبی شدم، اگر درست یادم باشد، درهم حدود 235 تا 240 تومان و دلار حدود 850-860 تومان بود. الان که مهرماه سال 1391 است، درهم تا مرز 970 تومان هم رسیده و دلار هم که اصلا معلوم نیست قیمتش چند است و بین 3500 تا 4000 تومان در نوسان است.

*

باور کنید آن‌قدر دوست دارم وقتی هرروز صفحات اینترنتی را باز می‌کنم اخبار خوبی از کشورم بخوانم. در این 8-9 سال آن‌قدر دوست داشتم که هرسال که برای تعطیلات به ایران می آیم دلگرم شوم به برگشتن هرچه سریع‌تر. آنقدر دوست دارم وقتی از رفقای داخل ایران می‌پرسم که «برگردم»؟ بگویند «حتما بیا!» نه این که بگویند «مگر مریضی؟» یا بدتر از آن «مگر دیوانه‌ای؟»

آنقدر دوست دارم ایرانی‌هایی را که به عنوان گردشگر به دبی می‌آیند در هیات مردمی با دهان‌های باز از تعجب و خیره به خودروهای آخرین مدل بدون دزدگیر و قفل فرمان و شگفت‌زده از دیدن ساختمان‌های باشکوه و خیابان‌های تمیز و مراکز خرید پر از کالا نبینم!

آنقدر دوست دارم که کسی که از شمال سرسبز یا یزد تاریخی یا اهواز گرم یا اصفهان ثروتمند یا تهران میلیونی به اینجا می‌آید را در حسرت آن نبینم که مبادا یک تور سافاری یا پارک آبی یا فروشگاه کوچک را از دست بدهد! آنقدر دوست دارم که مدیر و سخنران و شخصیت مشهور و مجری تلویزیونی که اینجا می‌بینم به دنبال خرید لپتاپ و موبایل و تجهیزات الکترونیکی نباشد!

من هنوز بر این باورم که مشکلات ما، در درجه‌ی اول، زاییده‌ی نابهنجاری‌های فرهنگی و رفتاری تک‌تک ماست و کوشش می‌کنم در درجه‌ی اول، خودم را درست کنم و در زندگی شخصی/اجتماعی انسان شایسته‌تری باشم و صدالبته، کتمان هم نمی‌کنم که یک مقام مسوول، به‌مراتب اثرگذاری مثبت/منفی بیشتری از یک شهروند ساده دارد.

  
نویسنده : علی ; ساعت ۱٢:٢۸ ‎ب.ظ روز ۱۳٩۱/٧/۱٤
تگ ها : دبی ، فرهنگ ، ایران ، ارز