502- نُه‌ساله شدیم

ای که نُه‌سال رفت و در خوابی، مگر این پنج‌روزه دریابی!
واقعا نُه‌سال از نوشتن این وبلاگ گذشته ... عمری است برای خودش.
بارها خواسته‌ام دست از نوشتن بکشم، ولی درست در همان موقع که این تصمیم را می‌گرفتم یک ایمیل پرمهر و محبت از راه می‌رسید و مرا به ادامه‌ی نوشتن تشویق می‌کرد. سپاسگزار همه‌ی دوستان و خوانندگان هستم.
راه میان‌بر برای من تنها یک وبلاگ نیست. خانه‌ای است که در آن دوستان عزیز زیادی رفت و آمد می‌کنند و سال‌ها خاطره و اشک و لبخند و غم و شادی را به خود دیده است. خانه‌ای که 26 سالگی مرا به اکنونم پیوند می‌زند.
به هرحال، امیدوارم در این سال دهم پیش رو، بهتر و پاکیزه‌تر و سودمندتر بنویسم.

  
نویسنده : علی ; ساعت ۸:۱٠ ‎ق.ظ روز ۱۳٩٠/۱۱/۳