484- سخنانی از یک‌هزارسال پیش

... روش و عادت عالمان در امر به معروف و نهی از منکر و بی‌اعتنایی‌شان به شوکت سلاطین چنین بود. چرا که متکی بر فضل خداوند بودند که از شر سلاطین محفوظشان دارد و اگر شهادت نصیبشان می‌شد هم به حکم الهی خشنود بودند و چون فقط برای خدا سخن می‌گفتند، سخنشان در دل‌های سخت کارگر می‌افتاد و آنها را نرم می‌کرد. لکن امروزه، طمع‌های گوناگون دهان علما را لجام زده است و لذا سکوت پیشه کرده‌اند و اگر هم چیزی بگویند، چون قول و فعل‌شان ناهماهنگ است، توفیقی نمی‌یابند. ولی اگر راست بگویند و حق علم را ادا کنند روی سعادت را خواهند دید. چرا که فساد مردم در گرو فساد شاهان است و فساد شاهان معلول فساد عالمان و فساد عالمان نیز معلول غلبه‌ی حب مال و جاه است و هر که دوستی دنیا بر او ظفر یابد، اراذل را نیز نمی‌تواند امر به معروف کند، چه جای اکابر!

فرازی از فصل امر به معروف در کتاب « احیاء علوم الدین» امام ابوحامد غزالی، با ترجمه‌ی عبدالکریم سروش (قصه‌ی ارباب معرفت، چاپ دوم، مهرماه 1373، ص 35)

  
نویسنده : علی ; ساعت ۸:٥٩ ‎ب.ظ روز ۱۳٩٠/٦/٢٥