472- بپرهیز ...!

... والی را نزدیکانی است و خویشاوندانی که خوی برتری‌جستن دارند و گردن‌فرازی‌کردن و .... ریشه‌ی ستم اینان را با بریدن اسباب آن برآر و به هیچیک از اطرافیان و خویشاوندانت زمینی را به بخشش وامگذار ...

 

و بپرهیز از خودپسندیدن، و به خودپسندی مطمئن‌بودن، و ستایش را دوست‌داشتن که این‌ها همه از بهترین فرصت‌های شیطان است تا بتازد، و کرده‌ی نیکوکاران را نابود سازد ...

 

و بپرهیز که با نیکی خود بر رعیت منت گذاری یا آنچه کرده‌ای بزرگ شماری یا آنان را وعده‌ای دهی و در وعده، خلاف آری ... که خدای تعالی فرموده است: «بزرگ دشمنی است نزد خدا که بگویید و نکنید.»

 

و بپرهیز از شتاب در کارهایی که هنگام انجام آن نرسیده، یا سستی در آن چون انجامش ممکن گردیده ...

 

و بپرهیز از آن که چیزی را به خود مخصوص داری که -بهره- همه‌ی مردم در آن یکسان است ...

*

فرازهایی از نامه امام علی به مالک اشتر (و هر صاحب خرد دیگری ...)، ترجمه زنده‌یاد دکتر سیدجعفر شهیدی

  
نویسنده : علی ; ساعت ۱٠:٠۸ ‎ب.ظ روز ۱۳٩٠/۳/٢٥