470- در آستانه

همیشه کوچک که بودم فکر می‌کردم 25ساله که بشم چقدر بزرگ خواهم بود. کوچک که بودم و به مهمانی خویشاوندان که می‌رفتیم همه تقریبا هم سن و سال الان من بودند و هر آدم 30-40 ساله، 2-3 تا بچه رو حتما داشت.

 چقدر به نظرم 30ساله‌های اون موقع بزرگ میان. هنوز چنین حسی به خودم ندارم. طبیعی یا غیرطبیعی، همیشه در درونم شخصی جوان‌تر از اون چیزی که هستم زندگی کرده و می‌کنه.

 در آستانه‌ی ورود به 36 سالگی، پس از 31 سال کتاب‌خوندن، از نادانی خودم و نادانی‌های خودم شرمسارم. هنوز باور دارم سنم بین 20 تا 25 ساله و ده‌ها چیز هست که باید یاد بگیرم. می‌دونم که روزی که دست از آموختن بکشم باید برای خودم فاتحه‌ای بخونم.

  
نویسنده : علی ; ساعت ۱۱:٤٥ ‎ب.ظ روز ۱۳٩٠/۳/٥
تگ ها : 35سالگی ، آموختن