462- نوروز 1390 خجسته باد!

دوستان خوب و عزیزم، خوشحالم که برای هشتمین بار در این وبلاگ، نوروز رو تبریک می‌گم. راستش مثل بسیاری کارهای دیگر که از روی عادته، مثل دین و کفرمون، مثل زندگی روزمره‌مون، مثل باورهامون، مثل رفتارهامون ... این همه آدم از روی عادت آرزو می‌کنیم حالمون به بهترین حال‌ها تغییر کنه، اما دریغ از برداشتن گامی کوچک. کوچک‌ترین عادات مثل عادات غذایی، ورزشی، مطالعه، خواب و بیداری، نوع پوشش، نوع گفتار، مطالعه، ارتباطات، باورها ... رو نمی‌خواهیم کوچکترین تغییری بدیم و اون‌وقت خدا باید حال ما رو به بهترین حال تغییر بده!

دو سه ساعت بیشتر به سال نو نمونده و بین ما ایرانی‌ها رسمه که آداب‌دانی کنیم و این‌طور وقت‌ها حرف تلخ نزنیم، ولی واقعیت اینه که نوشدن نیاز به بهانه‌ای مثل بهار نداره. شخص باید در درون بفهمه که باید سرما و زمستان و تیرگی رو به کناری زد و به خورشید و سبزی و امید و نوشدن درود فرستاد و باید برای این کار آستین همت بالا زد!

خدایا! به ما نظری کن که بدانیم نیاز به آگاهی داریم. آمین!

  
نویسنده : علی ; ساعت ۱۱:٤٦ ‎ب.ظ روز ۱۳۸٩/۱٢/٢٩
تگ ها : نوروز ، 1390