461- یگانه‌ی روزگار

دوست‌داشتن انسان‌های بزرگ نعمتی است که از آن بی‌نصیب نبوده‌ام و همواره به این نوع دوستی، بالیده‌ام.

در بین دانشمندان این روزگار، علامه حسن‌زاده را همچون استادش، علامه طباطبایی –در حد بضاعت خود- بسیار دوست دارم. این روزها هم‌زمان با سال‌روز تولد این یگانه‌ی روزگار است. چندماهی است که گاه و بیگاه، شرح رساله‌ی رتق و فتق ایشان را (شرح از شاگرد ایشان، آقای صمدی آملی) می‌خوانم و بسیار می‌آموزم. خداوند برکت حضور ایشان را از جویندگان دانش نگیرد که بزرگترین بلا و عذاب برای یک جامعه، نه سیل و زلزله، که گسترش و مقبولیت نادانی و ازدست‌رفتن و بی‌اهمیت‌شدن بزرگان دانش و معرفت است.

  
نویسنده : علی ; ساعت ۱٠:٥٦ ‎ب.ظ روز ۱۳۸٩/۱٢/٢۱