46- روز پزشك

روز پزشك است امروز! به عنوان كسي كه هم مهندس صنايع است و هم دانشجوي پزشكي هوميوپاتي، و هم هيچ دل خوشي از پزشكي رايج ندارد، چه بنويسم؟ سعي مي‌كنم مطلبي بنويسم كه فايده‌اي داشته باشد:

 

پزشكي رايج، هوميوپاتي و بسياري علوم ديگر را غيرعلمي مي‌شمارد. مگر تعريف «علم» چيست؟

 

دكتر سروش در كتاب «علم چيست، فلسفه چيست» مي‌گويد علم آن چيزي است كه از حقيقتي در جهان خارج حكايت كند؛ بنابراين داراي قطعيت و ثبات است.

 

با اين تعريف پزشكي رايج يك فن به حساب مي‌آيد، نه يك علم. چرا كه كتاب‌هاي كاملا پايه‌اي و اساسي آن، تقريبا هرسال تجديد چاپ مي‌شوند و هميشه هم تغييرات بسيار اساسي دارند. مثلا يك سال مصرف قرص x از واجبات است، سال بعد هركس آن را تجويز كند احمق است، سال بعدش صد عارضه برايش كشف مي‌شود، سال بعدش مطالب سال قبل تكذيب مي‌شود و . . . . هم‌اكنون بسياري از داروهايي كه بيست سال پيش استفاده مي‌شد مدت‌هاست از رده خارج شده‌اند و هيچ كس آنها را تجويز نمي‌كند. آيا چنين پزشكي‌اي، علمي است؟

اما در هوميوپاتي اصول درماني همواره ثابت و غيرقابل تغيير است. همواره «فقط و فقط مشابه است كه مشابه را درمان مي‌كند» و لاغير. بسياري از اصول ديگر هم كه در درمان بيماران به كار مي‌روند ثابت هستند. دكتر هانمن، بنيانگذار هوميوپاتي، معتقد بود كه قوانيني كه خداوند براي اداره جهان به كار مي‌برد، ساده و ثابت هستند. يعني اگر هزاران آزمايش (در طول 200 سال حيات هوميوپاتي) نشان داده كه همواره «مشابه است كه مشابه را درمان مي‌كند» اين قانون هميشگي و بدون استثناست. اين هم عكس پزشكي رايج است، چرا كه پزشكی رايج به علت نداشتن رويه مشخص درماني، سرشار از استثناهاست. قضاوت با خودتان!

  
نویسنده : علی ; ساعت ۱:۳٧ ‎ب.ظ روز ۱۳۸٢/٦/۱
تگ ها :