454- Shortcut هشت‌ساله شد

برای بعضی از ما نوشتن –کار ندارم خوب بنویسیم یا بد- یک ضرورت است. مثل نفسکشیدن. مثل زیستن.

 

این وبلاگ امروز هشتساله شد. خوب یادم هست روزی را که برای نخستین بار در آن نوشتم: پنجشنبه سوم بهمن 1381 در دفتر کار یک شرکت مهندسی در تهران و از آن روز به طور متوسط هفتهای یک مطلب نوشتهام.

 

هشتسال با آن زیستهام. با برخی نوشتههایم خودم هم خندیدم. با برخی خودم هم اشک ریختم. با بعضی از آنها زندگی کردم.

 

چندبار خواستم نوشتن را کنار بگذارم. اما نشد. هم به این دلیل که آدمی نیاز به ابزاری دارد که –شاید بهگونهای- خودش را تخلیه کند و برای من نوشتن چنین حکمی دارد و هم برای پیامهای آشکار و مخفی و ایمیلهای تشویقگر بعضی از خوانندگان و حتا لایک‌زدن‌های عزیزانی که در گوگل ریدر وبلاگ را می‌خوانند و من اصلا نمیشناسمشان که تشکری ازشان بکنم. این به من نشان میدهد که وبلاگم دستکم برای افرادی سودمند بوده است و چه چیزی بهتر از این که حس کنی به یک دردی میخوری؟

 

این هم نوشتههای سالگردهای پیشین این وبلاگ:

82، 83، 84، 85، 86، 87، 88

  
نویسنده : علی ; ساعت ٧:۱٢ ‎ب.ظ روز ۱۳۸٩/۱۱/۳
تگ ها : تولد وبلاگ