420- به بهانه‌ی روز زن، روز مادر

آنچه این روزها در جامعههای مجازی و حقیقی خیلی رواج دارد یافتن نقاط ضعف جنس مخالف و ساختن داستان از آنهاست. مثلا این که مردها شلخته هستند و یک تخممرغ نمیتوانند بپزند و دهها چیز دیگر و یا این که زنها نمیتوانند رانندگی کنند و اهل چشم و همچشمی هستند و ... خوب این هنر خاصی نمیخواهد. من میتوانم بهراحتی فهرستی طولانی از معایب هریک از این دو جنس بنویسم و ملت را به جان یکدیگر بیندازم. اما با این کار میخواهیم به کجا برسیم؟ روزی نیست که از آقایان وخانمهای مختلف ایمیلی دریافت نکنم که بهنوعی آنیکیجنس را مورد تمسخر و انتقاد قرار نداده باشد.

 

من از آندسته انسانهای خوشبختی بودهام که سالها در کنار مادرم، خواهرانم و همسرم در بهشت زیستهام. در طول کار و فعالیت از دوران دانشگاه تا کنون از دوستان و همکاران زنم نکات فراوان و مفیدی آموختهام که ممنون همه‌ی آن آموخته‌هایم. از همینروی، آن چهره‌ی بهاصطلاح بد و جهنمساز زنان هیچگاه نصیبم نشده.

 

آنچه میخواهم به عنوان شخصی از «جنس مرد» بگویم این است که دنیای بدون «جنس زن»، مانند برهوت است. مثل صحرایی لمیزرع، بیگل و درختی و نغمهی پرندهای. دنیایی سیاه و سفید.  زن، تجسم صفاتی از پروردگار است که در مردها کمتر یافت میشود: خالق، لطیف، صبور، مصور، سلام، جمیل  ... زن است که فیض الهی را برای آفرینش میپذیرد و پذیرای دم الهی در کالبد خویش است. بزرگحرفی است که حضرت مصطفی (ص) بیهیچتعارفی از تمام این دنیا، سهچیز را انتخاب میکند: زن، عطر و نماز.

 

صدالبته دنیای ما مردها و زنها متفاوت و حتا متضاد و شاید گاه برای آن دیگری مضحک و غیرقابلفهم و اعصابخردکن باشد، اما مگر هرکه با من متفاوت بود ناقص، مضحک یا بیعقل است؟ مرد دنیایی دارد، زن دنیایی و پذیرش این دنیا برای هریک از دوجنس، میتواند بهشت را در همین زندگی روزانه‌مان تصویر کند. چه بهشت، جایگاه «سلام» است. جایگاه آرامش. و نپذیرفتن جنس مخالف با همه ویژگیهای منحصر به فردش و به عنوان یک واقعیت ضروری برای حیات، جهنم را در همین دنیا تصویر خواهد کرد.

 

دشمن بزرگ ما آدمیان، نه جنس مخالف ما، که «جهل و نادانی» ماست. امیدوار باشیم که روزی برسد که ما مردان و زنان با پذیرش آنچه هستیم و با احترام و عشق به جنس مقابل، دنیای زیباتری بسازیم.

  
نویسنده : علی ; ساعت ۱٢:٠٦ ‎ب.ظ روز ۱۳۸٩/۳/۱۳
تگ ها :