401- عاشقانه

«در آغاز هیچ نبود،

و تنها کلمه بود،

و کلمه، «خدا» بود.»

 

خدا خود عشق بود

گمان می‌کنم که آن کلمه هم، عشق بود

چه، خدا نیز شیوه‌ی عاشقی را می‌پسندید

 

تا عاشقانه‌زیستن عالمگیر شود

خدا هستی را بر پایه‌ی جفت‌ها آفرید

و خود بر این آفرینش، سبحان‌الله گفت

 

کسانی را که از دوست‌داشتن بی‌بهره‌اند

به درگاه خدا راهی نیست

 

از این رو،

 

بهشت جایی شد که عشق در آن جاری باشد

و جهنم یعنی هرجا که عشقی در آن نیست

 

و خدایی‌ترین آدمیان آنانند که عاشق‌ترند

که انسان، صورت خداست،

و انسان، کلمه‌ی خداست.

  
نویسنده : علی ; ساعت ۸:٢٤ ‎ق.ظ روز ۱۳۸۸/۱۱/٢٠
تگ ها :