400- این هموطنان اهل حال

برای ما ایرانیان ساکن دبی، کمابیش وضعیتی پیش می‌آد که یک نفر که معمولا یک ساعت یا یک روزه که وارد این شهر شده نشانی یک مشروب‌فروشی یا کاباره رو می‌پرسه و وقتی شما جواب می‌دی که نمی‌دونم، چنان با نگاه ناباورانه (از نوع خر خودتی!) روبرو می‌شی که انگار چه گناه کبیره‌ای ازت سر زده!

نمی‌دونم این چه دیدگاهیست که هرکی در دبی زندگی می‌کنه اینچنین زندگی‌ای داره. من ایرانیان زیادی می‌شناسم که اصلا این‌طوری نیستند و اگر هم به دبی آمده‌اند، هر دلیلی داشته برای کاباره و نایت‌کلاب و مشروب نبوده. قدیمی‌هاش هم که اصلا در دبی به دنیا آمده‌اند و از یکی‌دو‌نسل قبل اینجا هستند، شیعه و سنی، بسیار متدین و متعصب هستند.

 

بله. گروهی هستند که برای همین به اینجا اومدند. این افراد هرجا باشند اهلش هستند. ایران و دبی نداره. مگر در ایران خودمون امکان چنین کارهایی کمه؟ می‌دونیم که نیست.

کسی هم که اهلش نیست باز هم ایران و دبی براش فرقی نمی‌کنه. اتفاقا برای شخص خودم، برخی جنبه‌های دینداری بسیار آسانتره. همین که مجبور نیستی به خاطر خوشامد کس یا ناکسی نماز بخونی و ریا کنی یا تظاهر به دینداری بکنی بسیار ارزشمنده ...

  
نویسنده : علی ; ساعت ۸:٤٠ ‎ق.ظ روز ۱۳۸۸/۱۱/۱۱
تگ ها :