ميان‌بر ۴

سلام.

بر تارك وبلاگان، گوي زحـــــــــــــــــل آوردم
خونست دلم اما، جام عســــــــــــل آوردم
من «قطعه»زنم اما، گويا «غـــــــزل» آوردم
در دشت سخن چوبي، زير بغــــــــل آوردم
بطني پس هر بطني، همچون بصـل آوردم
وبلاگ چو بنوشتم، عكس‌العمــــــــل آوردم

از ادعاها و خالي‌بندي‌هاي فوق كه بگذريم، بدينوسيله از نخسين عكس‌العمل‌هاي دوستان نسبت به اين وبلاگ تشكر مي‌كنم كه فكر نكنيد ديركرد در تشكر، ناشي از بي‌معرفتي است. آن نظم شكسته‌بسته هم براي اين كه تشكر ما خشك و خالي نباشد.
همچنين تشكر ويژه از «داداشي» عزيز كه نخستين پيام را براي من نوشت و نخستين دلگرمي را به من داد. (نشاني وبلاگ او را مي‌توانيد در نخستين پيام ببينيد.)


  
نویسنده : علی ; ساعت ٧:٤٩ ‎ق.ظ روز ۱۳۸۱/۱۱/٧
تگ ها :