364- ورودی روح و جسم

فرازی در کتاب کیمیاگر پائولو کوئیلو هست که کیمیاگر جام بادهای برمیگیرد و بهرغم آن که شرع حرامش دانسته، به همراه جوان ساغری میزند و میگوید: «مشکل در آن چیزی نیست که فرو میرود، بلکه در آن چیزی است که بیرون میآید... »

علیرغم احترام فراوانم برای کوئیلو، نمیتوانم سادهانگاریهای اینچنین او را قبول کنم که خصوصا با آن سبک خاص عرفان مسیحی-امریکای جنوبی او وابستگی دارد و خصوصا درباره میگساری خیلی اهل تساهل است.

 

حال آن که در عرفان اسلامی یک فرد باتقوا حتما باید مواظب ورودیهای جسم و روحش باشد و این بسیار بدیهی است که ورودی بد، سیستم را خراب میکند. چه،  در پیکره زمخت و خشن بولدوزر هم سوخت و روغن تقلبی بریزید، نباید توقع کارکرد مطلوب داشته باشید، سیستم لطیفی همچون آدمی که جای خود دارد!

 

چطور میتوان هر پلیدی را وارد چشم کرد و هر یاوه ای را وارد گوش و هر نجاستی را وارد شکم و توقع داشت که نور و روشنایی و ایمان از وجود آدمی بجوشد؟

 

ترویج چنین اندیشهای، صرفا آدمی را برای گناهکردن و کوچکدانستن گناه، جسور میکند.

 

*

راستی اگر فکر میکردم نوشته قبلی درباره اسبابکشی اینقدر با استقبال مواجه میشود احتمالا جوگیر می‌شدم و چندبار دیگر هم اسباب کشی می کردم!

  
نویسنده : علی ; ساعت ۱٠:۱۸ ‎ق.ظ روز ۱۳۸۸/٤/۱٤
تگ ها :