355- این صدا و سیمای ما

یکی از مشکلات اخبار صدا و سیمای ما –شاید- اینه که تنها قسمتی از اون که کمی غیرقابلپیشبینی هست، وضعیت آب و هواست. بقیه اخبارش رو من ندیده و نشنیده می‌تونم حدس بزنم. به گمان من این برای یک رسانه ملی جالب نیست. گزارش، تفسیر خبر (که کارشناس صددرصد و گاه بیشتر، موافق سوالات مجریه)، برنامه پزشکی که همیشه در حال ترسوندن مردم از بیماری‌هایی است که اگر اسمش رو ندونند با خیال راحت‌تری می‌تونن زندگی کنن، اخبار علمی که اگر بخواهی بهش عمل کنی باید زندگی رو تعطیل کنی و یک روز می‌فهمی که چایی خوبه، یک روز بد، یک روز مفیده، یک روز مضر، اخبار داخلی و خارجی تکراری که در اون فقط نام اماکن و اسامی افراد و تعداد کشته و مجروحان تغییر می‌کنه ...تقریبا پیش نمیآد که اخبار رو ببینی و ذوق کنی، در حالی که من بیشتر اوقاتی که یک گزارش از BBC میبینم واقعا ذوق میکنم. یعنی روش کار شده. خلاقیت صرفش شده. درست و حسابیه. حرفهایه!

همین وضع درباره بیشتر سریال‌های خانوادگی هم صدق می‌کنه. (استثناها را بگذاریم کنار.) تقریبا با پنج دقیقه نگاه‌کردن می‌شه فهمید کی خوبه، کی بده، کی مقدسه، کی «مغضوب علیهم» هست و کی «و لاالضالین». شخصیت‌های بد همگی اسمشون ایرانیه و اگر هم ایرانی نباشه یک اسمیه توی مایه‌های چنگیز. ریش هم ندارند و اگر دارند یا پروفسوریه یا بزی. شخصیت خوب هم که محاسن سفیدی و آرامشی در ظاهر و باطن و کم از معصومین نداره در بی‌گناهی و مثبت‌بودن افراطیش حال آدم رو بد می‌کنه. اصلا خدا توی جیب بغلشه. کسی که کچل کچل باشه یا موفرفری و موبلند هم، یعنی قاتلی، دزدی چیزیه و کسی که ریشش رو زده باشه ولی در عوض مو و لباس مرتبی داشته باشه و ترجیحا جوون هم باشه، از این گمراه‌هاست که انشاءا... در طول داستان هدایت می‌شه.

شخصیت‌های خوب و بد هم سیاه و سپیدند. خاکستری نداریم. صفر و یک.  اعشاری هم نداریم.

یک مقداری اعصاب بیننده رو با جنگ و دعوا و قهر و آشتی و جدیدا موضوعات علمی و ماوراءالطبیعه هم رنده می‌کنیم به عنوان ادویه به داستان می‌زنیم و به خورد بیننده می‌دیم.

و من نمی‌دونم چرا مردم با دقتی عجیب این سریال‌ها رو پیگیری می‌کنند؟

*

تکمیلی: دیشب باخبر شدم متاسفانه جناب آقای بهجت فوت کردند. حیف که مردان خدا یکی یکی می‌رند و سهم ما از شناخت اون‌ها ناچیزه. مهرماه سال پیش سخنانی از ایشون، وبلاگ بنده رو متبرک کرده بود که خوندن دوباره و صدباره اون، خالی از لطف نیست.

 

  
نویسنده : علی ; ساعت ٢:۱٦ ‎ب.ظ روز ۱۳۸۸/٢/٢٧
تگ ها :