349- اصلا چرا لباس بپوشیم؟

چندی‌پیش مشغول چرخیدن بین کانال‌های مختلف داخلی بودم که ناگهان دیدم یکی از شبکه‌های ایران مشغول نشان‌دادن فیلمی خارجی  است و خانمی در هوای گرم، لباسی به نظر ضخیم پوشیده بود که طبیعی به نظر نمی‌رسید. با کمی دقت متوجه شدم که لباس بازیگر زن که فاقد آستین و یقه بوده، به شکلی نسبتا ماهرانه رنگ‌آمیزی شده و چنین به نظر می‌آید که لباس، آستین‌دار است.

من این همه جد و جهد در ترویج پوشش مناسب را ستوده، شخصا از این سبک سانسور استقبال می‌کنم و فکر می‌کنم این کار باعث می‌شود بخش‌های بسیار بیشتری از یک فیلم را بتوان دید. خصوصا که الان مد شده در فیلم‌های غربی خانم‌ها به حداقل لباس ممکن قناعت کنند، این سبک باعث می‌شود فیلم‌های بیشتری را عرضه کرد و در عین حال، بخش‌های کمی از فیلم را حذف نمود.

 

فکر نمی‌کنم آدم خشک‌مقدسی باشم، ولی کاملا با سانسور برهنگی موافقم. عمیقا بر این باورم که ترویج برهنگی امری کاملا هدفدار است و متاسفم که مثل قورباغه‌هایی که به‌تدریج در آب گرم می‌شوند تا قدرت تفکر را از دست بدهند و کباب شوند، ما نیز به‌تدریج بی‌تفاوت شده‌ایم. (1)

*

(1) (این پاورقی من هم مثل پاورقی‌های زنده‌یاد شریعتی از اصل مطلب بیشتر شده!)

من یک مرد هستم و مطمئنم جنس مرد در برابر برهنگی بسیار آسیب‌پذیر است. جنس پسر از دوره راهنمایی به بعد کاملا در برابر مساله جنسی آسیب پذیر است. مگر خود سینمای غرب مالنا را نساخت؟ آن پسر 12 ساله فیلم یادمان هست؟ آیا استثنا بود؟ نه! همه ما مردها می‌دانیم که از این پسرها زیادند. من یادم نرفته که چه بخش عظیمی از وقت و  اندیشه و انرژی دانشجویان پسر صرف فکرکردن یا مقابله‌کردن با تفکرات جنسی می‌شد. من در محیط کار می‌بینم که حتا مردهای متاهل بخش عظیمی از وقت خود را به صحبت درباره مسائل جنسی سپری می‌کنند و متاسفانه هرچه مرد سنش بیشتر می‌شود، گویا حریص‌تر هم می‌شود. چرا بگویم چنین مشکلی وجود ندارد؟ چرا ادعا کنم آسیب‌پذیری جنسی ویژه افرادی است که از پشت کوه آمده‌اند؟ باید قبول کرد که از بچه‌ای که تازه پشت لبش سبز شده تا رییس جمهور ایالات متحده‌اش، همه مردها آسیب پذیرند. اگر نبودند که یوسف صدیق، یوسف نمی‌شد و افرادی مثل شیخ رجبعلی خیاط، به خاطر غلبه بر نفس، عارف واصل نمی‌شدند.

 

من متاسفم که به‌تدریج مردمان جهان را به سمتی بردند که در فیلم‌های هالیوودی نه‌تنها مساله شنیعی مثل زنا، گناه محسوب نمی‌شود که آن زوج مثلا عاشق، کاملا حق به جانب محسوب می‌شوند. من متاسفم که حیای ما شرقی‌ها تحقیر شده و سطح مرد و زن را در حدی پایین آوردند که به محض این که یک زن و مرد در یک فیلمی یک ثانیه به هم نگاه می‌کنند و چشم در چشم هم می‌دوزند بلافاصله این آشنایی به همخوابگی ختم می‌شود.

 

عجبا که بعضی مردها چه راحت انکار می‌کنند که در این مسائل مقاومند و هرکه چشم‌پوش باشد متهم می‌شود که امل است و از پشت کوه آمده. مردها خودشان می‌دانند و نیازی به توضیح واضحات ندارند، ولی خانم‌های محترم! شما هم مطمئن باشید که هرچقدر مردهای دوروبر شما قدیس تشریف داشته باشند، مشاهده مداوم زنان نیمه‌برهنه که الان مثل نقل و نبات در هر فیلم و ویدئوکلیپی رایج شده و توی سر هر کانالی بزنی کلی از این صحنه‌ها از آن بیرون می‌زند، قطعا تاثیر مخربی بر ذهن و روان آنها خواهد گذاشت. اصلا اسلام که جای خود دارد، حتا افرادی که یوگا کار می‌کنند در آیین خود اجازه ندارند هر چیزی را ببینند. چشم‌پاکی، جزو بدیهیات مذاهب و آیین‌های الهی و غیرالهی شرقی است. در یوگا معتقدند که دیدن چیزهای ناپسند، چاکراها یا مراکز انرژی را می‌بندد و بدن را از تعادل خارج می‌کند، چه برسد به ادیان ابراهیمی.

 

مدتی است که تقریبا هیچ کلیپ موسیقی جدیدی را نمی‌توانم ببینم. اصلا نمی‌شود بین کانال‌های ماهواره‌ای چرخید. آخر چقدر برهنگی؟ دیگر رسیده به حد تهوع! چقدر رادیو چیز خوبی است! چقدر نوارکاست چیز خوبی است. چقدر فایل mp3 چیز خوبی است، چقدر سکوت خوب است! برخی موزیک‌های را تا زمانی که تنها می‌شنوی شاهکارند، ولی ویدئوهای آنها به قدری جلف است که اصلا از علاقه به آن آهنگ پشیمان می‌شوی! این بیزینس بی‌صاحاب باید بچرخد دیگر. اسپانسر گفته یا یک‌عده زن لخت باید آن وسط شلنگ‌تخته بیندازند که آلبوم فروش برود، یا من سرمایه‌گذاری نمی‌کنم. اقتصاد همه‌چیز را توجیه می‌کند. مابقی کشک است که باید به قول مرحوم گل‌آقا سابید. خلاص!

 

  
نویسنده : علی ; ساعت ٢:٠٩ ‎ب.ظ روز ۱۳۸۸/۱/٢٩
تگ ها :