336- باز هم بهمن

به عنوان یک شنونده سختگیر موسیقی، آهنگهای زمان انقلاب جایگاه بس عظیمی برای من دارند. با خودم آهنگ بهمن خونین جاودان را زمزمه میکنم. مثل همیشه، به بخشهایی مانند «در زمستان بهاران آمد...» یا «لالهها قامت سرخ عشقند» که میرسم، صدا در گلویم میشکند و گویی روح آن بزرگان که چنین سرودی را خواندهاند از سیسال پیش سربرمیآورد و در وجود من رخنه میکند.

من نمیدانم چه چیزی باید در روح و جان آدمی خانه کند که چنین شعر و آهنگ و موسیقی و روح و احساس و حماسه و شور و خلوصی از یک موسیقی سه چهار دقیقه‌ای – که با حداقل امکانات و تجهیزات ساخته شده – بجوشد، ولی نیک میدانم که آن را سالهاست که در هیچ موسیقیای نشنیدهام و نیافتهام.

شاید کار یک موسیقی‌نویس تخصصی مثل عبداله باشد که به این مساله بپردازد، اما سخت به چنین موسیقی‌ای که از ژرفای دل برمیآید احترام میگذارم و آن را میستایم.

  
نویسنده : علی ; ساعت ۱٠:۱٧ ‎ق.ظ روز ۱۳۸٧/۱۱/۱٠
تگ ها :