317- تبصره

این تبعیضهای مختلف و «تبصره»هایی که همیشه مثل بختک بر زندگی ایرانیجماعت سایه انداخته، مرا به این فکر انداخته که اصولا یکی از دلایل عقبماندگی ما، حاکمیت تبصرهها بر قوانین اصلی است. یعنی هرکاری که ما انسانهای معمولی می‌‌خواهیم بکنیم به دلیلی نمیشود، ولی برای شخص دیگری که از ما بهتر است به دلیل تبصرهای میشود، تبصره‌ای که در صورت نیاز از همان لحظه امکان خلق‌شدن هم دارد!

چنین می‌اندیشم که فرهنگ‌های پیشرفته‌تر، پایبند قانون هستند و فرهنگ‌هایی همانند ما، دنبالهرو تبصره.

حتا چنانچه سمتی هم نداشته باشیم، باز بخواهیم کاری هم بکنیم یواشکی دنبال در-رویی، راه مخفی‌ای، ارتباطی ... تبصره‌ای هستیم و این است که همیشه کارمان می‌لنگد.

*

یکی از دوستان بسیار عزیزم از طرف سازمانی دولتی در تهران به جیتکس امسال اعزام شده. دیشب برایم میگفت که مسوول حراست سازمانشان همهجا مواظب آنهاست که مبادا در این شهر دبی (که قطعا اسباب گناه در آن از تهران ام‌‌القرای جهان اسلام بیشتر است و متاسفانه مواد مخدر هم در آن پیدا نمیشود و بدتر اینکه در ساعات نماز مساجدش لبریز از مومنین و مومنات میشود و در خیابان کسی به دنبال فساد نیست و جاهای خوشگذرانیاش هم کاملا خطکشیشده و معلوم است) خدای نکرده شیطنتی بکنند. فقط احساس شرم کردم. چیزی نداشتم بگویم.

  
نویسنده : علی ; ساعت ٩:٤٠ ‎ق.ظ روز ۱۳۸٧/٧/۳٠
تگ ها :