308- رمضانیات (1) چگونه نماز باتوجه می‌خوانید؟

راستش در آستانه ماه رمضان – که به نظر من بهترین ماه سال است (*) – بد نمیبینم که با سایر دوستان هم‌اندیشی کنیم و تجربیات معنویمان را در اختیار یکدیگر بگذاریم. مثلا یکی بگوید که چگونه از دعای سحر لذت میبرد؟ (چون خودم این لذت را درک نمیکنم، ولی مثلا لذت دعای کمیل را در حد ظرفیت خودم درک می‌کنم).  یک سوال هم این می‌تواند باشد که چه زمانهایی – احیانا – پیش آمده که یک نماز درست و حسابی بخوانید و - ولو یکبار هم که بوده – این تجربه چگونه پیش آمده؟ ما مهندسان صنایع که میدانید، اهل Benchmarking یا الگوگیری هستیم. من میدانم که مثلا در حدیث آمده که «چنان نماز بخوان که گویا آخرین نماز توست ... سوال اینست که این حرفهای کلی وقتی در قالب عمل قرار میگیرند شامل چه کارهایی میشوند؟ این جملات کلی مثل آنست که بگوییم باید کالای باکیفیت تولید کنیم. خوب، چگونه؟ قدم به قدم چه باید کرد؟

 

شخصا در دو سه نمازی که در کل عمرم تا حدی با توجه خواندهام موارد زیر را کم و بیش رعایت کردهام که شاید موثر باشد. شاید برای بعضی دوستان سطح بالا، این موارد کودکانه و خنده‌دار باشد و برای بعضی دوستان بی‌حضور، مفید. هرچه باداباد:

1- رعایت مستحبات خیلی موثر است. سر وقت خواندن، وضوی بادقت گرفتن، شکم انباشته نباشد، لباس پاکیزه، موها (البته در صورت وجود**) شانه‌زده، استفاده از عطر و ادکلن و مسواک، تکان‌ندادن سر و دست و بدن هنگام نماز  ... از چند دقیقه قبل آماده شده باشیم و منتظر باشیم ...

2- گاه تمرینات مدیتیشین خود را قبل از نماز انجام می‌دهم. این‌طوری هنگام نماز فکرم پریشان نیست و تمرکزم بیشتر است.

3- خواندن اذان یا اقامه پیش از نماز، هرچند سریع، باعث شده که حضورم بیشتر باشد.

4- نیت به نظر من خیلی مهم است. باید با وسواس نیت کرد. گاه قبل از نیت به خودم یادآوری میکنم: «... فلانی می‌خواهی نماز بخوانی، یادت باشد مخاطبت کیست، این نماز می‌تواند تو را خیلی بالا ببرد، سردردت را خوب کند، دلت را شاد کند، مالت را زیاد کند، سبکت کند، راحتت کند، عجله نکن، به دقتش می‌ارزد، هیچ‌کاری الان مهمتر از این نیست، این می‌تواند معراج تو باشد ... ببین یک سر نماز تویی، یک سر نماز خداست، این نردبان را بگیر و حرکت کن ...» و بعد نیت می‌کنم.

5- گاهی به خدا می‌گویم می‌خواهم نماز بخوانم. خودت هوای ما را داشته باش و نگذار خیلی پرت شویم.

6- گاه قنوت را -که مستحب است- به فارسی دعا می‌کنم و معمولا باعث می‌شود حواسم بیشتر جمع شود.

7- هرگاه آلوده دنیا می‌شوم توفیق هیچک از موارد بالا دست نمی‌دهد و همینطور یک چیزی می‌خوانم. البته بزرگان گفته‌اند وضوی خوب، یکی از راه‌های پاک‌کردن آلودگی‌های دنیاست.

خوب این از تجربه‌های من که در معدود دفعاتی که رعایت کرده‌ام مفید بوده. دیدگاه شما چیست؟

 

* اگر کسی با یار دلنوازی در بوستانی، قدمکی زده باشد دیگر هیچ دلیل فلسفی-علمی-عقلانی‌ای نمی‌تواند جلوی او را بگیرد که برای بار دوم چنین نکند! رمضان هدیه‌ای است زان یار دلنواز. باید ولو یک‌ذره تجربه‌اش کرده باشی که دیگر هیچ توجیهی قانعت نخواهد کرد.

** دوستان بی‌مو ناراحت نشوند. مخاطب اولش خودم هستم!

 

  
نویسنده : علی ; ساعت ٩:٥٥ ‎ق.ظ روز ۱۳۸٧/٦/۱٢
تگ ها :