294- چند مبحث موسیقایی

(1) نخست این که دیروز تولد سیاوش قمیشی عزیز بود.

یادمه ترم اول دانشگاه بود که در خوابگاه آهنگ «ای که سیاه چشمات، همرنگ روزگارم» او رو شنیدم و از خلاقیت عجیب مقدمه آهنگ متعجب شدم و پرسیدم این بابا کی بود؟ پوریا گفت: سیاوش قمیشی! و از اون روز بود که من طرفدار سیاوش شدم و آلبوم «تاک» رو که همون روزها دراومده بود ماه‌ها می‌شنیدم.

حس کردم به عنوان یک شنونده باید از سیاوش تشکر کنم. از کسی که در این قحطی موسیقی خوب، به گوش و شخصیت شنونده احترام می‌گذاره، همواره خلاقیت رو در ساخت ترانه، استفاده از شعر مناسب و وزین و توجه به مضامین عمیق انسانی حفظ کرده و همیشه گوش‌کردن به کارهاش باعث شده احساس کنم که یک موسیقی خوب و یک شعر سالم و پرمغز می‌شنوم. کسی که مخاطبش روح و گوشه، نه چشم و کمر! چقدر حیفه که کریس دی برگ می‌تونه بیاد ایران و سیاوش نه. سیاوشی که کارهای خودش و آهنگ‌هایی که برای دیگران (مانند ابی) ساخته، بخشی ثابت از خاطرات دوران دانشجویی بسیاری از ماست. ترانه‌ساز خلوت‌ها و تنهایی‌ها و زمزمه‌ها و عشق‌ها و دردها و گریه‌های ما ... بسیاری از خوانندگان بی‌مزه و خنک مجاز کجا که حتا یک دقیقه بعد از اجرا (همون لب‌زدن جلوی دوربین) کارشون توی ذهن نمی‌مونه و امثال سیاوش کجا؟ اگر او مبتذله پس اینها چی‌اند؟ توی کارهای اینها باید دنبال قوت گشت – که نیست- و توی کارهای سیاوش دنبال ضعف – که باز هم نیست! خداوند خلاقیت و پاکیزگی کارهاش رو حفظ کنه. آمین!

*

(2) دوم این که یکی از تفریحات سالم من و همسرم در سال گذشته این بود که شبکه‌های تازه‌‌تاسیس ماهواره‌ای غیرلس‌آنجلسی مثل MITV و Iran Music و Iran Beauty رو نگاه کنیم و کلی بخندیم. علتش هم این بود که تعداد بسیار زیادی جوان جویای نام خواننده یکدفعه نمی‌دونم از کجا سبز شده بودند و سیل خواننده و ویدئو و آهنگ بود که سرازیر شده بود.

تا همین چندوقت پیش من هروقت احساس کمبود طنز می‌کردم یکی از این ویدئوها رو می‌دیدم و از دیدن اون کلیپ‌ها - که نه موزیک درست داره، نه شعر، نه خواننده‌ش بلده خوب بازی کنه، نه دختری که مثلا محبوب خواننده است و دست کم یک ماه زیر آرایش بوده که برای ویدئو آماده اش کنن تحفه‌ای از کار دراومده و ده‌ها مشکل کیفی و کمی دیگه ... – کلی می‌خندیدم. یعنی پیدا بود که به دلیل روکم‌کنی و چشم و همچشمی، یا شاید احساس خوش‌تیپی یا فوران اعتماد به نفس، یا داشتن پول اضافه یک چیزهای فاجعه‌ای سرهم‌بندی شده بود. یک عده‌شون هم که در خواننده‌های لس‌آنجلسی حل شده بودند و قیافه و صدا و اداشون هیچ فرقی با اون‌ها نداشت .... (البته طبق تجربه بنده، دیدن این کلیپ‌ها علاوه بر تقویت ماهیچه‌های صورت و شکم، در برطرف‌کردن یبوست هم بسیار موثر بود.)

*

اما الان چندماهیه که من نه صرفا برای خنده، که با علاقه، کارهای بعضی از این خوانندگان جدید رو نگاه می‌کنم و خوشحالم که گروهی خلاق و متفاوت کم‌کم دارند کارهای ضعیف رو کنار می‌زنند و -به جرات- کارهای این جوان‌ها به‌مراتب از اغلب کارهای خواننده‌های شهیر لس‌آنجلسی قوی‌تر، متفاوت‌تر و خلاقانه‌تره. (به عنوان مثال، آهنگ بسیار زیبای فرنگیس سیاوش قمیشی رو که با ویدئویی تکراری و نخ‌نما از کوجی زادوری نفله شده با ویدئوی «عکس تو» از سعید مدرس مقایسه کنید.)

 

شکی نیست که هر بی‌ذوقی می‌تونه با ردیف‌کردن چند زن نیمه‌برهنه یک کلیپ درست کنه و این اصلا کار هنری و پرزحمتی نیست. درصد بالایی از کارهای جدید لس‌آنجلسی و آهنگ‌های هیپ‌هاپ غربی به شکل تهوع‌آوری ترویج برهنگی هستند و واقعا غیرقابل تحملند، ولی این گروه جدید جوانان داخل ایران –که خوشبختانه به دلایل مختلف نمی‌تونن از مانکن‌ها و مدل‌های جلف استفاده کنند- اجبارا هم که شده خلاقیتشون رو به کار می‌اندازند و ویدئوهای سالم و جذابی درست می‌کنند که به‌راستی تماشایی و زیباست. البته کار ضعیف زیاده، ولی این قوی‌ها واقعا خوبند.

 

ویدئوکلیپ‌هایی مانند «تو خوشگلی، همه راست می‌گن» (حسین تهی، شروین)، تمام کارهای سعید مدرس، اغلب کارهای نریمان و مهدی مقدم، نازی‌نازی نازگل من (RezaYa & 2@fm & Felakatعشق من (کورش صنعتی) ... نمونه‌هایی از این کارهای زیبا هستند که من هرکدومشون رو دست کم 20 بار از کانال‌های ماهواره‌ای دیدم و هنوز برام جذاب هستن. من امیدوارم این روال ادامه داشته باشه، چون بسیارند هنرمندانی که چند کار خوب در شروع می‌دن و بعد دیگه ازشون خبری نیست، مداوم کار خوب داشتن، سخته.

*

جوگیر شدن: من یک برادر و خواهر دوقلوی هنرمند دارم که گیتار و ویلن می‌زنند. برادر بزرگم هم صداش خیلی خوبه. خودم هم قدیم‌ها فلوت و کی‌بورد می‌زدم و شعربافتن هم برام خیلی ساده است. به نظر خودم خیلی خوش‌تیپ و خوش‌صدا هم هستم. به نظرتون چطوره یک گروه تشکیل بدیم و بریم روی آنتن؟ فقط یک سرمایه‌گذار می‌خواهیم ها !!

 

  
نویسنده : علی ; ساعت ٢:٥٧ ‎ب.ظ روز ۱۳۸٧/۳/٢٢
تگ ها :