244- لقمه حلال

 

 

یکی از مودب‌ترین و بهترین شاگردان من، فرزند یکی از راننده مینی‌بوس‌های مدرسه است و از بسیاری از بچه‌های معلم‌جماعت و دکتر‌جماعت و مهندس‌جماعت بهتر و مودب‌تره و اتفاقا خیلی از فرزندان قشر باسواد، بچه‌های بی‌ادبی هستند.

این واقعا برای من یک معماست که سواد پدر و مادر واقعا چه نقشی در تربیت یک فرزند صالح داره؟ من بچه‌های صالحی رو می‌شناسم که نه حرف زشتی از دهنشون در میاد، نه وقتی بزرگ می‌شن لقمه حروم می‌خورن، نه نظر به مال و جان و ناموس و آبروی دیگران دارن، و در عین حال فرزند کارگری یا فرد بیسوادی هستند. واقعا مشکل در کجاست؟

*

این امر قطعا چیزی نیست که بشه با یکی دو جمله یا حتا مقاله حلش کرد، ولی برای من که به عوامل غیبی معتقدم، یکی از این عوامل، تاثیر لقمه حلاله. حالا این که چه جوری این لقمه در تربیت و روحیه اثر می‌ذاره و چه کنش و واکنش‌هایی انجام می‌شه رو نمی‌دونم، ولی باور دارم که لقمه حلال و حرام بدجوری بر تربیت کودک اثر می‌ذاره ... گو این که علم بگه زیر میکروسکوپ هیچ فرقی بین نونی که از راه حلال و حرام در بیاد نیست ... علم هم حالاحالاها کار داره که از حصار سه (یا نهایتا) چهار بعد خودش خارج بشه. نظر شما چیه؟

 

 

  

  
نویسنده : علی ; ساعت ٦:٥٥ ‎ق.ظ روز ۱۳۸٦/٢/۳٠
تگ ها :