241- آدم‌شدن در لحظه

 

اخراجیها را می‌دیدم. نمی‌دانم چرا می‌گویند خنده‌دار است؟ دهنمکی این بار هم مرا نخندانید. یک یا دوبار خندیدم و بارها گریستم. چه کنم که دیدن هر فیلمی درباره جنگ - فارغ از نقد و بررسی آن- من جبهه‌ندیده را به حال و هوایی دور می‌برد و بغضی غیرقابل توضیح گلویم را می‌گیرد ...

*

در صحنه ای از فیلم، دزد جیب‌بر، در لحظه‌ای، ماسک ضدشیمیایی خود را برمی‌دارد و بر چهره دخترکی می‌زند و فریادی می‌زند و آدم می‌شود ...

نمونه‌ها بسیارند ... فضیل عیاض دزد سرگردنه که با شنیدن آیتی، زیر و رو و آدم می‌شود ...

ساحران -که تا دقیقه‌ای پیش فرعونی بوده‌اند- با دیدن عصای موسی آدم می‌شوند ...

آیا می‌رسد روزی که صاعقه‌ای، فریادی، ندایی، زخمه‌ای بر دل تار ما هم بخورد و آدم شویم؟

 

  
نویسنده : علی ; ساعت ٩:٢٢ ‎ق.ظ روز ۱۳۸٦/٢/۱۸
تگ ها :