214- پروانه

 

 

وقتی خارج از ایران هستی، بدون نگرانی و به شکل کاملا قانونی میان برات آنتن ماهواره نصب میکنن و به صدها شبکه دسترسی داری. بعد که مدتی شبکهها رو بررسی میکنی و حالت از ابتذال و درپیتبودن و شرمآوربودن و سطحیبودن فیلم و موسیقی و تبلیغات و همهچیزشون به هم میخوره، تنها یا برنامههای محیط زیست و حیاتوحش رو نگاه میکنی، یا اخبار رو، یا برنامههای علمی رو. شبکههای فارسیزبان خارج از ایران هم که فاتحه ...! در نتیجه شبکههای تلویزیونی داخل ایران رو نگاه میکنی که هرچند در بعضی زمینهها واقعا حال‌گیر هستن، ولی همین که اذان موذنزاده‌ای و  و قرآنی و نیایشی ازشون شنیده و دیده می‌شه واقعا غنیمتن. حداقل هر چی هست، مجبور نیستی سکس رو به صورت تحمیلی و به بهانه‌های مختلف در اون‌ها تحمل کنی که واقعا جای شکرگزاری داره.

 

*

 

دیشب در شبکه چهار ایران، برنامه سینما ماورا، فیلم فرانسوی «پروانه» رو دیدم. واقعا فیلمهای اینطوری کجا، فیلمهای هالیوودی کجا؟

  
نویسنده : علی ; ساعت ٩:٤٩ ‎ق.ظ روز ۱۳۸٥/۸/٢٢
تگ ها :