169- اشتباه، اشتباه

«بزرگترین اشتباه استخدامی شما این است که در استخدام افراد باهوش‌تر از خودتان کوتاهی کنید. اگر دائم چنین کنید، به‌زودی سازمانی مرکب از کوتوله‌های فکری خواهید داشت. عدم استخدام افراد درجه‌یک و تربیت آنها برای کارهای درجه‌یک، سازمان را با سقوط مواجه خواهد کرد.»

ماخذ: کتاب ارزشمند «هاروارد چه چیزهایی را به شما یاد نمی‌دهد»، تالیف مارک، اچ، مک‌کورمک

 

البته این امری معمول در جامعه ماست. بیشتر ما در نهاد خود، در عمق وجود خود که کندوکار می‌کنیم می‌بینیم تحمل آدمی باهوش‌تر، باسوادتر، محبوب‌تر، زیباتر، انسان‌تر، ثروتمندتر، هنرمندتر، تواناتر  ... را نداریم و بنابراین محکومیم که هرروز شاهد مشکلات بیشتری باشیم.

 

روزگاری را به خاطر می‌آورم که افتخار سردبیری یک مجله علمی را داشتم و تمام افراد تحت مسوولیت من، به‌مراتب باهوش‌تر از من بودند و وجود هرکدامشان، سرشار از استعدادها و توانایی‌ها و نبوغ‌های حیرت‌آور بود. هرکدامشان، معادل یک لشکر بودند! در یک کلام، یک گروه اعجوبه بودند که همه در چتر مجله جمع شده بودند. هیچگاه یادم نمی‌آید که از پذیرش استعدادهای جدید ترسان شده باشم و واقعا تنها افتخارم این است که می‌خواستم و تقریبا می‌توانستم این گروه شگفت را کنار هم نگه دارم! کاری بس مشکل بود. پیرم کرد. ولی ده‌ها برابر آنچه که باید یاد می‌دادم، یاد گرفتم. یادش بخیر!

 

پارسال پیرارسال همین روزها:

دور زدن مسایل 21-5-82

یک انسان، یعنی همه انسان‌ها 26-5-82

حل مساله: چگونه داروی مشابه پیدا می‌شود؟ 22-5-83

  
نویسنده : علی ; ساعت ٢:۳٩ ‎ب.ظ روز ۱۳۸٤/٥/٢٥
تگ ها :