164- صندلی اتوبوس، سیستم، هومیوپاتی

گاه برای رسیدن به محل کار سوار اتوبوسی می‌شوم که در ایستگاه، هنگام مسافرگیری تمام صندلی‌های سمت راست آن آفتابگیر است. به همین دلیل اکثر مواقع، صندلی‌های سمت چپ به‌سرعت پر می‌شوند. اما افرادی –مثل خودم- که قبلا این مسیر را طی کرده باشند می‌دانند که اتوبوس صدمتر جلوتر دور می‌زند و ادامه مسیر چندکیلومتری آن دقیقا عکس وضعیت فعلی است. بنابراین من و دیگر افرادی که این راه را می‌شناسند فقط چند دقیقه اول در آفتاب هستیم. بسیاری از افراد، در برخورد با وقایع زندگی، فقط همان چند دقیقه اول را می‌بینند و بر مبنای آن تصمیم می‌گیرند ... تا زمانی که در خیابان هستید از وضعیت کلی ترافیک شهر بی‌خبرید، ولی شخصی که از هلیکوپتر به شهر می‌نگرد، آگاهی بسیار عمیق‌تری نسبت به رانندگان دارد. چون بر ابعاد دیدنش افزوده است ... کل‌نگری، باعث افزودن ابعادی به آگاهی انسان می‌شود.

 

یکی از مهم‌ترین ویژگی‌های تفکر سیستمی و کل‌نگر دیدن، این است که باعث می‌شود شخص جلوتر از نوک دماغ خود را ببیند و عواقب و نتایج کارهایش را جهان‌شمول تر بررسی کند ... و در نتیجه با احساس مسوولیت بیشتری زندگی کند ...

 

در پزشکی رایج نیز وضع همین است: سردرد داری؟ مسکن بخور! غده درآورده‌ای؟ درش بیاور! اعصابت خرد است؟ این هم قرص اعصاب، فشار خون داری؟ این هم ضد فشار ... حال آنکه باید کل این مسیر را با هم دید. شاید این کار، تنها همان چند دقیقه اول مسافر را در سایه اتوبوس نگاه دارد، اما بقیه مسیر چه می‌شود؟ هومیوپاتی تمامی مسیر را با هم می‌بیند و به سایه‌های موقتی دل‌خوش نمی‌کند، باید مسافر را با سرعت و با کمترین لطمات به سرمنزل سلامتی رساند ...

 

دیدنی:

فرازی از زندگی دکتر چمران

آزادی، انیمیشینی از برونو بوزتو

 

 

 

 

 

پارسال پیرارسال همین روزها:

طبیعت و کل‌نگری30-4-82

تفکر غیرسیستمی و پیامدهای آن 5-5-82

دارو چیست؟ 2-5-83

 

  
نویسنده : علی ; ساعت ۱۱:٢٤ ‎ق.ظ روز ۱۳۸٤/٥/۱
تگ ها :