ميان‌بر ۱

با سلام.

بعضي وقت‌ها به افكار و اعمال گذشته‌م نگاه مي‌كنم و از اونا خنده‌م مي‌گيره كه چقدر احمقانه بوده ! خدايا ! من يه زماني چقدر كوچيك و ترسناك و زشت بودم و خودم نمي‌دونستم !

و اينجاست كه خيلي مي‌ترسم كه . . .

. . . نكنه
. . . روزي، روزگاري
. . . به كارهايي كه الان مي‌كنم بخندم؟

و اين ترس، ترسيه كه اگه نداشته باشي، بايد يه كمي بيشتر به خودت فكر كني. جان تو شوخي نمي‌كنم !

  
نویسنده : علی ; ساعت ٦:٢٠ ‎ب.ظ روز ۱۳۸۱/۱۱/۳
تگ ها :