747- استادان خردسال من

چه خوب است که اگر می‌توانیم کودک باشیم و اگر نمی‌توانیم، کودکان را با دید آموختن بنگریم. از آنها بیاموزیم که چطور از دیدن زندگی، از دیدن یک مورچه یا قاصدک، از تماشای حباب صابون یا بادکنک لذت میبرند و چگونه از موهبت زیستن در تک‌تک لحظات بهره‌مند هستند.  (البته تا زمانی که تربیت ناصحیح ما بزرگسالان آنها را مسخ نکرده باشد.)

*

کودک گذشته و آینده ندارد و یکسره، زمان حال است. کودک همیشه آماده‌ی تجربه است. کودک آنقدر تلاش می‌کند تا بیهوش شود و آنگاه چنان می‌خوابد که گویی کاری جز خواب بلد نیست...

*

از نشانه‌های بلوغ و رشد مردمان یک جامعه، آنست که کودکان در آن جامعه دارای ارزش و احترام باشند و از نشانه‌های آگاهی و رشد یک انسان، آنست که بتواند با یک کودک، کودکانه بازی بکند. آنچنان که مصطفی و مرتضی و مسیح –درود بر همه‌ی آنها- در کوی و برزن با کودکان دم‌خور و هم‌بازی می‌شدند و هرگز این مساله را کسر شان خود نمی‌دانستند.

*

من اهمیتی نمی‌دهم که بسیاری از بزرگسالان نه کودک درون را به رسمیت می‌شناسند نه کودک درون را و فقط برای آنها می‌توانم متاسف باشم. خوشحالم که می‌توانم همراه با دخترک خردسالم از دیدن یک قاصدک هم خوشحال باشم. خوشحالم که اگر لازم باشد می‌توانم ساعت‌ها شعر کودکانه‌ی غیرتکراری برای فرزندم از حفظ بخوانم و کم نیاورم. خوشحالم که می‌توانم با شور و هیجان کنارش بنشینم و کارتون مورد علاقه‌اش را برای چندمین بار ببینیم.

*

حال خوب، زمانی به شکلی دائمی به دست می‌آید که دغدغه‌های بیهوده و تمام‌نشدنی ذهن را به کناری بگذاریم و «زندگی» کنیم و کودکان، استاد «زندگی کردن» هستند.

  
نویسنده : علی ; ساعت ۸:۳٧ ‎ب.ظ روز ۱۳٩٦/۱/۳۱
تگ ها : حال خوب ، کودکان


746- تهیه آبگوشت با تخم مرغ

اگر ده سال هم تخم مرغ، روغن و ماهیتابه برداریم، غذایی جز نیمرو نصیبمان نخواهد شد. اگر هوس آبگوشت داریم، لازم است تخم مرغ را رها کنیم و گوشت و حبوبات و ... برداریم.
عادت‌ها و باورهای ما، مواد اولیه‌ی آشپزخانه زندگی ما هستند. اگر هرروز کارهای مشخصی را تکرار می‌کنیم، طبیعی است که نتایجی تکراری بگیریم.
تعجب می‌کنم که چرا بسیاری از مردم حاضر نیستند که دست از سر تخم مرغ و ماهیتابه همیشگی بردارند و توقع دارند خدا آبگوشت نصیب آنها کند!

  
نویسنده : علی ; ساعت ٩:٢٠ ‎ب.ظ روز ۱۳٩٦/۱/٦


745- بخشی از دعای سال تحویل که فراموش می‌شود

یک مطالعه‌ی ساده نشان می‌دهد که وقتی کسی تمایلی به تغییر رفتارها و باورهای خود نداشته باشد، حتی صبورترین و دلسوزترین پیامبران هم قادر به تغییر او نخواهند بود. وقتی امسال دعای تحویل سال را خواندیم، یادمان باشد که اگر خودمان «نخواهیم»، خدا هم قرار نیست به‌زور وضع ما را بهتر کند.
*
اگر گفتی «حول حالنا» و دوباره همان کارهای همیشگی را کردی، فقط شعار داده‌ای. این بار پس از خواندن دعا دست بر زانو بگیر و برخیز. با تغییرات خیلی کوچک ولی دائمی، روز به روز بهتر خواهی شد. نوروزت، تازه و بابرکت باد!

  
نویسنده : علی ; ساعت ۱٠:٤٤ ‎ب.ظ روز ۱۳٩٦/۱/۱