260- جیتکس 2007

با یکی از دوستان رفتیم جیتکس. نمایشگاه امسال یک غایب بزرگ داشت. مایکروسافت!

 

فکر کنم با این ویندوز تحفه‌اش (ویستا Vista) روش نشده غرفه بزنه! اگر غرفه می‌زد مدام باید جواب مردم رو می‌داد که این ویستا چی بود که تولید کردی؟ حیف Xp به اون خوبی! البته منکر محسنات ویستا نیستم. ولی آش دهن‌سوزی هم نیست. البته یک دلیل دیگه‌ش هم –احتمالا- اینه که بازار امارات سود چندانی برای مایکروسافت نداره و از یکی از بچه‌ها شنیدم که اصلا مایکروسافت می‌خواسته دفترش رو در دبی تعطیل کنه. البته میزان صحت این خبر رو نمی‌دونم.

 

*

 

به هرحال چیز عجیب و غریب جدیدی ندیدیم. در بعضی زمینه‌ها مثل فلش مموری (Flash Memory)، مموری‌های کوچک‌تر با ظرفیت بیشتر، در بعضی زمینه‌ها مثل تلویزیون پلاسما و مانیتور LCD هم اندازه‌ها و وضوح بسیار بزرگتر و بیشتر.

 

تا جایی که من دیدم بین نرم‌افزاری‌ها بزرگترین غرفه رو اوراکل (Oracle) داشت و غرفه‌های سونی (SONY) و سامسونگ (Samsung) و پاناسونیک (Panasonic) هم بزرگترین غرفه‌های محصولات الکترونیکی بودند. سونی حسابی ترکونده بود و هر دوساعت یک بار مسابقه حضوری برگزار می‌کرد. سه نفر به قید قرعه می‌رفتن پشت میکروفون. براشون یک چهار فیلم یک‌دقیقه ای اندر محسنات محصولات جدید سونی پخش می‌کرد و سوال می‌پرسید. منم برای تفریح در قرعه کشی اسامی شرکت کردم و اسمم در مسابقه حضوری دراومد! متاسفانه اول نشدم و به جای اون دوربین 6.1 مگاپیکسلی که جایزه می‌دادن یک کیف نوت‌بوک VAIO (طبعا بدون نوت‌بوک) با یک تی‌شرت و کلاه سونی گیرم اومد که انصافا همه‌شون خیلی باکیفیت و تر و تمیز بودند.

 

شرکت‌های ایرانی هم به زور تعدادشون به ده‌پانزده‌تا می رسید. شخصا از سلیقه و زیبایی غرفه فراسو (Farasoo) بیشتر خوشم اومد.

 

*

 

یک جیتکس  Shopper هم هست که مخصوص فروش اجناسه و در حقیقت یک بازار مکاره است. اصلا توصیه نمی‌کنم که به اونجا سر بزنید یا خریدی بکنید. تا جایی که فهمیدم هرکی جنس بادکرده ای داره میاد اونجا که آبش کنه. به ازدحام و ترافیک مسیرش هم نمی‌ارزه.

 

*

 

در مجموع، غرفه‌های نمایشگاه خیلی چنگی به دلمون نزد ولی نحوه برگزاری و تر و تمیزی و نظم و ترتیبش باز هم خیلی خوب بود.

 

 

 

  
نویسنده : علی ; ساعت ۱٠:٤٤ ‎ق.ظ روز ۱۳۸٦/٦/٢٢
تگ ها :


259- بابا تلقین مثبت چهارشنبه 14 شهریور 1386

اینجایی که ما هستیم خرید خودرو بسیار ساده است و گواهینامه‌گرفتن بسیار سخت (و البته خیلی پرخرج.) اصلا منتظر بهانه هستند که ردت کنند. هر دفعه هم که رد می‌شی تا یک ماه امکان هیچ کاری نیست. بعد از یک ماه تنبیه، دوباره یک دوره آموزشی کوتاه‌مدت داری و دوباره امتحان و کلی هزینه و مشکل و ... دفعه اول نمی‌دونم چی شد که ماشین توی دورزدن خاموش کرد و رد شدم. این دفعه از دو سه هفته مونده به امتحان، مرتب صحنه امتحان رو تجسم می‌کردم و مسیرها رو به صورت ذهنی با موفقیت طی می‌کردم. صبح روز امتحان هم مرتب تلقین می‌کردم: «بهترین امتحان امتحان، بهترین افسر».

 

سرتون رو درد نیارم. افسری که کنار ما نشست بسیار مهربان بود. من مرتب تلقین کرده بودم که نفر اول باشم که امتحان می‌ده، ولی نوبتم شد نفر سوم و صندلی عقب نشستم. نفر اول یک بدبختی بود که فکر کنم اونقدر رد شده بود که حتا لرزش دستش رو نمی‌تونست کنترل کنه و دوبار ماشین رو خاموش کرد تا راه بیفته! با این حال افسره ضایعش نکرد و تشویقش کرد ادامه بده. بعد از چند دقیقه‌ای نفر دوم نشست و چنان بد توی دنده یک رفت که ماشین با یک جفتک ناجور پرید توی خیابون، ولی بقیه مسیر رو بد نرفت. بعد من نشستم و فکر کنم فقط دو دقیقه پشت فرمون بودم. بعد از کمی رانندگی افسر گفت بزنم کنار و تمام. حتا ازم امتحان پارک و U-turnهم نگرفت. اول فکر کردم رد شدم که اینقدر زود امتحانم رو تموم کرده. ولی بعد که به آموزشگاه برگشتیم و پرونده قبولیم رو به بخش اداری داد مثل همه قبولی‌های دیگه از خوشحالی نمی‌دونستم چی کار کنم. فوری به همسرم زنگ زدم و به شوخی بهش گفتم باید به فکر دفعه بعد باشم و بعد از کمی سرکار گذاشتن گفتم قبول شدم!

 

خلاصه ما که از این تفکر مثبت ضرر نکردیم. شما هم امتحان کنید.

 

 

  
نویسنده : علی ; ساعت ۱۱:۱٤ ‎ق.ظ روز ۱۳۸٦/٦/۱٤
تگ ها :


258- انصاف با مردم و دیدار با ولی عصر (عج)

 

ای بقیه خدا در زمین، سلام.

همه با هدیه به جشن تولد می‌رن و هدیه می‌برن، اما کی می‌تونه برای انسان کامل هدیه ببره؟ و کی بیشتر از انسان کامل از پلشتی و بیقوارگی مهمانانش ناراحت می‌شه؟ خواستم در بزنم روم نشد. خواستم برگردم دلم نیومد. خواستم ناامید شم دیدم در خونه خدا و مردان خدا، کسی دست خالی برنمی‌گرده. خواستم امیدوار باشم دیدم جنبه‌اش رو ندارم. خواستم یقین کنم، دیدم ضعیف‌تر از اینم، خواستم شک کنم دیدم باورم بیشتره، خواستم شکایت کنم دیدم بیناتر از تو کسی نیست، خواستم شادی کنم دیدم زمونه بدتر از اونه ... در این عصر حیرانی و پریشانی، ای ولی عصر، خیلی محتاج به دعاییم!

*

حکایت زیر –گویا- از عارف بزرگ معاصر مرحوم شیخ رجبعلی خیاط نقل شده:

مردی از دانشمندان در آرزویزیارت حضرت بود و از عدم توفیق رنج می‌برد. مدت‌ها ریاضت کشید و در مقامطلب بود. در نجف اشرف میان طلاب حوزه علمیه و فضلای آستان علویه معروف است که هرکس چهل شب چهارشنبه مرتبا و بدون وقفه و تعطیل، توفیق پیدا کند که به مسجد سهلهرود و نماز مغرب و عشای خود را آنجا بگزارد، سعادت تشرف نزد امام زمان علیه‌السلامرا خواهد یافت و این فیض نصیب وی خواهدشد. مدت‌ها در این باب کوشش کرد و اثری ازمقصود ندید. سپس به علوم غریبه و اسرار حروف و اعداد متوسل شد و به عمل ریاضت درمقام کسب و طلب برآمد، چله‌ها نشست و ریاضت‌ها کشید و اثری ندید. ولی به حکم آنکهشب‌ها بیدار مانده و در سحرها ناله‌ها داشت، صفا و نورانیتی پیدا کرد و برخی ازاوقات برقی نمایان می‌گشت و بارقه عنایت، بدرقه راه وی می‌شد. حالت خلسه و جذبه بهاو دست می‌‌داد. حقایقی می‌دید و دقایقی می‌شنید.

.

در یکی از این حالات او راگفتند: دیدن تو و شرفیابی خدمت امام زمان علیه‌السلام میسر نخواهد شد، مگر آن که بهفلان شهر سفر کنی. هر چند این مسافرت مشکل بود، ولی در راه انجام مقصود، آساننمود.

 

پس از چندین روز بدان شهر رسید و در آن جا نیز به ریاضات مشغول گردید وچله گرفت، روز سی و هفتم یا سی و هشتم به او گفتند: الان حضرت بقیت‌ا...، امام زمانعلیه‌السلام در بازار آهنگران، در دکان پیرمردی قفل‌ساز نشسته است، هم‌اکنون برخیزو شرفیاب باش.

.

بلند شد و به طوری که در عالم خلسه خود دیده بود، راه را طیکرد و بر در دکان پیرمرد رسید و دید حضرت امام عصر علیه‌السلام آن جا نشسته‌اند وبا پیرمرد گرم گرفته و سخنان محبت‌آمیز می‌گویند، چون سلام کردم، جواب فرمود واشاره به سکوت کردند: «اکنون سیری است، تماشا کن.»

.

در این حال دیدم پیرزنی راکه ناتوان بود و قد خمیده داشت، عصازنان، با دست لرزان، قفلی را نشان داد و گفت: «آیاممکن است برای خدا این قفل را به مبلغ سه‌شاهی از من خریداری کنید، که من به سه‌شاهی پول احتیاج دارم؟» پیر مرد قفل‌ساز، قفل را نگاه کرد و دید قفل، بی‌عیب وسالم است، گفت: «ای خواهر من! این قفل دو عباسی ارزش دارد، زیرا پول کلید آن بیش از ده دینار نیست، شما اگر ده دینار به من بدهید من کلید این قفل را می‌سازم و دهشاهی قیمت آن خواهد بود.» پیرزن گفت: «نه مرا بدان نیازی نیست، بلکه من به پول آننیازمندم، شما این قفل را سه‌شاهی از من بخرید من شما را دعا می‌کنم.»

پیرمردبا کمال سادگی گفت: «خواهرم! تو مسلمانی، من هم دعوی مسلمانی دارم، چرا مال مسلمان راارزان بخرم و حق کسی را تضییع کنم، این قفل اکنون هم هشت شاهی ارزش دارد، من اگربخواهم منفعت ببرم به هفت شاهی خریداری می‌کنم، زیرا در دو عباسی معامله بی انصافیاست بیش از یک شاهی منفعت بردن، اگر می‌خواهی بفروشی، من هفت شاهی می‌خرم و بازتکرار می‌کنم که قیمت واقعی آن دو عباسی است، من چون کاسب هستم و باید نفع ببرم یکشاهی ارزان خریده‌ام.» شاید پیرزن باور نمی‌کرد که این مرد درست می‌گوید،ناراحت شده بود که من خودم می‌گویم، هیچ کس به این مبلغ راضی نشد، من التماس کردمکه سه‌شاهی خریداری کنند، زیرا مقصود من با ده دینار انجام نمی‌گیرد و سه‌شاهی پولاحتیاج من است، پیرمرد هفت شاهی پول به آن زن داد و قفل را خرید!

.

چون پیرزن بازگشت، امام علیه‌السلام مرا فرمود: « آقای عزیز! دیدی و سیر را تماشا کردی؟ این طور باشید و این جوریبشوید تا ما به سراغ شما بیاییم، چله‌نشینی لازم نیست، به جفر متوسل شدن سودیندارد، ریاضات و سفرها رفتن احتیاج نیست، عمل نشان دهید و مسلمان باشید تا منبتوانم با شما همکاری کنم، از همه این شهر من این پیرمرد را انتخاب کرده‌ام، زیرااین پیرمرد دین دارد و خدا را می‌شناسد، این هم امتحانی که داد، از اول بازار اینپیرزن عرض حاجت کرد و چون مردم او را محتاج و نیازمند دیده‌اند، همه در مقام آنبودند که ارزان بخرند و هیچ کس، حتی سه‌شاهی نیز خریداری نکرد و این پیر مرد به هفت‌شاهی خرید. هفته‌ای بر او نمی‌گذرد مگر آن که من به سراغ او می‌آیم و از او تفقدمی‌کنم.»

 

  
نویسنده : علی ; ساعت ٩:٥٥ ‎ق.ظ روز ۱۳۸٦/٦/٧
تگ ها :


257- برگشتیم

هک‌شدن پرشین‌بلاگ بدجوری حال همه رو گرفت و من خیلی دیر فهمیدم که پرشین‌بلاگ با نشانی ir فعال شده و کار می‌کنه. از بازگشت پرشین‌بلاگ خوشحالم و امیدوارم دوباره حداقل هفته‌ای یک مطلب بنویسم.

  
نویسنده : علی ; ساعت ٦:٤۸ ‎ب.ظ روز ۱۳۸٦/٦/٤
تگ ها :